نکاتی برای انواع مختلف سفر :هواپیما، قطار و اتومبیل

سفرهای هوایی

اکثر خطوط هوایی امکانات کافی برای کمک به مسافران با نیازهای ویژه را دارند . مطمئن شوید که وقت اضافه برای بررسی قبل از پرواز دارید، وسایل همراه شما باید به طور کامل توسط ماموران فرودگاهها بررسی شوند. شرکت های هواپیمایی معمولا وعده های غذایی خاص برای افراد مبتلا به دیابت را دارند. همیشه مقداری میان وعده حاوی کربوئیدرات جهت مواردی که غذا یا میان وعده های پرواز به تاخیر می افتد و یا غذاهایی که ارائه می شود کربوهیدرات به اندازه کافی ندارد همراه داشته باشید. از تغییرات زمانی منطقه آگاه باشید و وعده های غذایی و داروهای خود را بر طبق آن برنامه ریزی نمایید. اگر می خواهید در حالی که در سفر هوایی هستید، بخوابید، از ساعت زنگ دار سفر استفاده نموده و یا از خدمه پرواز بخواهید تا شما را در زمان صرف غذا و یا زمان مصرف دارو بیدار نمایند.

اگر انسولین مصرف می کنید، مطمئن شوید که آن را در تمام اوقات همراه خود دارید. انسولین نباید در طول سفر در معرض اشعه قرار بگیرد و در صورت امکان باید به صورت دستی بازرسی شود . با این حال، اسکنر های امنیتی که در هنگام ورود استفاده می شود به طور طبیعی به انسولین و یا گلوکومتر شما آسیب نمی رسانند. اگر چمدان برای مدت زمان طولانی در معرض اشعه باقی بماند و یا اگر به چمدان چندین بار اشعه ایکس برخورد کند، انسولین ممکن است اثربخشی مناسب خود را از دست بدهد. انسولین توسط حرارت شدید تحت تاثیر قرار می گیرد و هرگز نباید در قسمت بار هواپیما قرار داده شود. مثل همیشه، مهم است که قبل از تزریق انسولین خود را بررسی نموده و اگر متوجه تغییر در ظاهر انسولین شدید، این انسولین فاسد می باشد. اگر از پمپ انسولین استفاده می نمایید، قبلا مامور بازرسی را مطلع کنید. فلز یاب متحرک و فلز یاب دستی ممکن است عملکرد پمپ انسولین را تحت تاثیر قرار دهند، بنابراین شما می توانید از افسر بازرسی درخواست انجام جستجو فیزیکی در یک محل خصوصی کنید.
سعی کنید برخی از فعالیت ها را در طول سفر خود انجام دهید: راه رفتن در اطراف ترمینال قبل از سوار شدن به هواپیما، در نظر گرفتن انجام تمرینات کششی ساده در صندلی خود و یا حرکت مچ پا به صورت دورانی و بالا بردن گهگاه پاها.
اگر در حال برنامه ریزی سفر هوایی هستید بهتر است اطلاعاتی در مورد بسته بندی تجهیزات و آنچه مسافر مجاز است همراه داشته باشید (و مجاز نیست) و بازرسی چمدانها مطالعه کنید. این مهم است که نسخه های دارویی را همراه داشته باشید و نحوه استفاده از آن را در صورت لزوم و همچنین عوارض جانبی آن را بدانید.

با ماشین

چنانچه شما یک راننده یا مسافر هستید، کنترل منظم قند خون برای شما بسیار مهم است. قبل از ترک خانه و سپس هر چهار ساعت در طول سفر، قندخون را چک نمایید . برای پیاده روی و برخی فعالیتهای بدنی هرچند ساعت توقف نمایید. این عمل به گردش خون در پاها کمک می نماید. با اولین نشانه افت گلوکز خون یا هیپوگلایسمی وسیله نقلیه را در کنار جاده متوقف کنید و یکی از اشکال سریع الاثر قند را بخورید،مانند: ۱۵ گرم قرص گلوکز ،نصف لیوان آب میوه یا نوشابه. این عمل را با کربوهیدرات های طولانی اثر مثلا یک تکه نان ادامه دهید. تا بهبود علایم و نرمال شدن قندخون، شروع به رانندگی مجدد نکنید. اگر انسولین می زنید، در زمان بین تزریق و وعده غذایی بعدی خود، از رانندگی اجتناب کنید. رانندگی خود را تا حداکثر ۱۲ ساعت در روز، یا شش ساعت بین هر دو وعده غذا محدود کنید . مصرف دارو، غذا و زمان میان وعده را تا حد ممکن منظم نگه دارید. ممکن است شما همیشه قادر نباشید سروقت به رستوران بروید، بنابراین تدارکات کافی (برای مثال ۱۵ گرم از قرص های گلوکز، آب میوه و یا نوشابه) برای درمان افت قند خون همراه خود داشته باشید.

سفر دریایی

قبل از حرکت کردن با مربی دیابت خود در مورد چگونگی تنظیم برخی از این غذاها با برنامه غذایی خود، صحبت نمایید. این ایده خوبی است که خدمه کشتی بدانند مبتلا به دیابت هستید. همه نسخه های دارویی خود را به صورت مکتوب داشته باشید.