در بیماران دیابتی نوع دو شروع این علامت ها ممکن است به طور تدریجی باشد. در بیشتر موارد، دیابت نوع دو تا زمان بروز عوارض تشخیص داده نشده باقی می ماند.به زبان ساده تر می توان گفت شایع ترین علامت دیابت ” بی علامتی” آن می باشد. در حقیقت، می توان گفت یک چهارم افراد دیابتی نوع دو از بیماری خود آگاهی ندارند.
از سایر علایم دیابت نوع دو می توان به بهبود دیرهنگام زخم ها و بریدگی ها – خارش پوست ( معمولا در نواحی دستگاه تناسلی و کشاله ران ) – عفونت های قارچی مکرر – تغییرات پوستی در نواحی گردن، زیر بغل و کشاله ران که اصطلاحا به آن آکانتوز نیگریکانس اطلاق می شود – بی حسی و سوزش دست ها و پاها – کاهش بینایی و ناتوانی جنسی اشاره نمود. تشخیص زودهنگام و درمان دیابت نوع دو می تواند خطر پیشرفت عوارض بلند مدت این بیماری را کاهش دهد.