ملاقات با پزشک و آموزش دهنده دیابت

مراجعه به پزشک برای ویزیت چند هفته قبل از رفتن شما به تعطیلات ،ایده خوبی است. با تیم مراقبت سلامتی در مورد برنامه سفر خود و همچنین برنامه های خود برای وعده های غذایی و داروها مشورت نمایید.
در صورتی که قصد سفر به خارج از کشور دارید،حداقل چهار هفته قبل از سفر برای دریافت واکسیناسیون مورد نیاز اقدام نمایید ، در این صورت شما زمان لازم جهت مقابله با هر گونه عوارض جانبی را خواهید داشت. جهت تهیه یک لیست از داروها با پزشک خود مشورت نمایید- به خصوص داروهای خوراکی کنترل دیابت و انسولین (از جمله نام های عمومی و مقدار آنها)
اگر انسولین مصرف می نمایید، انواع آن و اینکه آیا انسولین شما سریع الاثر، کوتاه اثر، متوسط و یا طولانی اثر است را یادداشت نمایید. بخاطر داشته باشید که همیشه یک رونوشت از آن را همراه خود داشته باشید. در خطوط هوایی و برخی از کشورها شما نیاز به گواهی پزشک خود دارید که در آن گفته شده باشد شما مجاز به حمل دارو و تجهیزات هستید. سرنگ و سوزن می تواند هنگام پرواز و هنگام ورود به برخی از کشورها مشکل ساز شود.

کنترل و مدیریت قند خون در زمان بیماری

از پزشک یا مربی دیابت خود بپرسید اگر در تعطیلات مریض شدید چه باید بکنید. به طور کلی، اگر شما بیماری حرکت را در حال سفر تجربه کردید، کربوهیدرات به شکل مایع (مثل آب میوه یا نوشابه) بخورید. زمانیکه بیمار هستید گلوکز خونتان نوسان کرده و غیرقابل پیش بینی می شود. درطی دوره های بیماری خیلی مهم است که شما:
۱٫ قند خون خود را هر ۲ تا ۴ ساعت اندازه گیری نمایید.
۲٫ به خوردن داروهای دیابت خود ادامه دهید.
۳٫ مقدار زیادی مایعات بنوشید، سعی کنید از قهوه، چای و نوشابه هایی که حاوی کافئین هستند اجتناب نمایید، زیرا می توانند سبب از دست رفتن مایعات بدن شوند.
۴٫ اگر نمی توانید طبق برنامه غذایی معمول خود غذا میل نمایید، غذاهای جامد را با مایعات که حاوی قند هستند جایگزین کنید .
۵٫ سعی کنید هرساعت ۱۵ گرم کربوهیدرات بخورید.
۶٫ اگر استفراغ و / یا اسهال را دو بار یا بیشتر در چهار ساعت داشتید با پزشک خود تماس گرفته یا به اورژانس زنگ بزنید.
۷٫ اگر انسولین مصرف می کنید، حتما به مصرف آن در زمان بیماری ادامه دهید. با تیم مراقبت های بهداشتی خود در مورد دستورالعمل تنظیم انسولین در هنگام بیماری مشورت کنید.
۸٫ استراحت کافی داشته باشید.
اگر شما از انسولین برای کنترل بیماری خود استفاده می کنید، باید از پزشک و یا مربی دیابت خود در مورد گلوکاگون سوال نمایید. آمپول گلوکاگون برای درمان افت قند خون شدید ( بیماری ای که می تواند منجر به تشنج یا از دست دادن هوشیاری شود) استفاده می شود. اگر شما در حال سفر به یک نقطه دور هستید که به اورژانس یا درمانگاه دسترسی ندارید، مهم این است که همسفر شما یاد بگیرد که چگونه گلوکاگون را تزریق نماید.
شناسایی
در صورتی که قادر به توضیح شرایط خود نیستید، گرفتن دستبند یا گردنبندی که نشان می دهد شما مبتلا به دیابت هستید،بسیار مهم است.

تجهیزات دیابت

داروها و تجهیزات دیابت خود را در دو جای متفاوت قرار دهید. مهمتر از همه، مطمئن شوید که داروها و ملزومات را در کیف دستی و همراه خود دارید. در صورت گم کردن یا سرقت، ملزومات و داروی اضافی بگیرید. همچنین تجهیزات دیگری که ممکن است نیاز داشته باشید را در نظر بگیرید، از جمله درمان افت قندخون، غذا، آب آشامیدنی، کفش پیاده روی، ضد آفتاب و دارویی برای تهوع و اسهال.
برای شروع این را بدانید که همه وسایل دیابت خود را به اندازه ی دو برابرهمراه داشته باشید. برای مثال به جای یک بسته سرسوزن دو بسته را در چمدان خود بگذارید.
برای برنامه سفر، شما به این وسایل نیاز دارید:
۱٫ دستگاه کنترل قند خون
۲٫ کیت آزمایش کتون ادرار
۳٫ نوارهای دستگاه کنترل قند خون
۴٫ نامه از پزشک مبنی بر ابتلای شما به دیابت
۵٫ کپی نسخه های دیابت
۶٫ قرص های خوراکی و یا انسولین
۷٫ کیف خنک کننده انسولین یا کیسه یخ جهت نگهداری از انسولین
۸٫ تنقلات، مواد قندی، بیسکویت، آبمیوه
۹٫ سرسوزن اضافی
۱۰٫ مواد ضدعفونی، دماسنج و ماسک
۱۱٫ کارت شناسایی دیابت و پلاک دیابتی

نکاتی برای انواع مختلف سفر: هواپیما، قطار و اتومبیل

سفرهای هوایی

اکثر خطوط هوایی امکانات کافی برای کمک به مسافران با نیازهای ویژه را دارند . مطمئن شوید که وقت اضافه برای بررسی قبل از پرواز دارید چرا که وسایل همراه شما باید به طور کامل توسط ماموران فرودگاه ها بررسی شوند. شرکت های هواپیمایی معمولا وعده های غذایی خاص برای افراد مبتلا به دیابت را دارند. همیشه مقداری میان وعده حاوی کربوئیدرات جهت مواردی که غذا یا میان وعده های پرواز به تاخیر می افتد و یا غذاهایی که ارائه می شود کربوهیدرات به اندازه کافی ندارد همراه داشته باشید. از تغییرات زمانی منطقه آگاه باشید و وعده های غذایی و داروهای خود را بر طبق آن برنامه ریزی نمایید. اگر می خواهید در حالی که در سفر هوایی هستید، بخوابید، از ساعت زنگ دار سفر استفاده نموده و یا از خدمه پرواز بخواهید تا شما را در زمان صرف غذا و یا زمان مصرف دارو بیدار نمایند.
اگر انسولین مصرف می کنید، مطمئن شوید که آن را در تمام اوقات همراه خود دارید. انسولین نباید در طول سفر در معرض اشعه قرار بگیرد و در صورت امکان باید به صورت دستی بازرسی شود . با این حال، اسکنر های امنیتی که در هنگام ورود استفاده می شود به طور طبیعی به انسولین و یا گلوکومتر شما آسیب نمی رسانند. اگر چمدان برای مدت زمان طولانی در معرض اشعه باقی بماند و یا اگر به چمدان چندین بار اشعه ایکس برخورد کند، انسولین ممکن است اثربخشی مناسب خود را از دست بدهد. انسولین توسط حرارت شدید تحت تاثیر قرار می گیرد و هرگز نباید در قسمت بار هواپیما قرار داده شود. مثل همیشه، مهم است که قبل از تزریق انسولین خود را بررسی نموده و اگر متوجه تغییر در ظاهر انسولین شدید، این انسولین فاسد می باشد.
اگر از پمپ انسولین استفاده می نمایید، قبلا مامور بازرسی را مطلع کنید. فلز یاب متحرک و فلز یاب دستی ممکن است عملکرد پمپ انسولین را تحت تاثیر قرار دهند، بنابراین شما می توانید از افسر بازرسی درخواست انجام جستجو فیزیکی در یک محل خصوصی کنید.
سعی کنید برخی از فعالیت ها را در طول سفر خود انجام دهید: راه رفتن در اطراف ترمینال قبل از سوار شدن به هواپیما، در نظر گرفتن انجام تمرینات کششی ساده در صندلی خود و یا حرکت مچ پا به صورت دورانی و بالا بردن گهگاه پاها.
اگر در حال برنامه ریزی سفر هوایی هستید بهتر است اطلاعاتی در مورد بسته بندی تجهیزات و آنچه مسافر مجاز است همراه داشته باشید (و مجاز نیست) و بازرسی چمدان ها را مطالعه کنید. این مهم است که نسخه های دارویی را همراه داشته باشید و نحوه استفاده از آن را در صورت لزوم و همچنین عوارض جانبی آن را بدانید.

اتومبیل

چنانچه شما یک راننده یا مسافر هستید، کنترل منظم قند خون برای شما بسیار مهم است. قبل از ترک خانه و سپس هر چهار ساعت در طول سفر، قندخون را چک نمایید . برای پیاده روی و برخی فعالیتهای بدنی هرچند ساعت توقف نمایید. این عمل به گردش خون در پاها کمک می نماید. با اولین نشانه افت گلوکز خون یا هیپوگلایسمی وسیله نقلیه را در کنار جاده متوقف کنید و یکی از اشکال سریع الاثر قند را بخورید،مانند: ۱۵ گرم قرص گلوکز ،نصف لیوان آب میوه یا نوشابه. این عمل را با کربوهیدرات های طولانی اثر مثلا یک تکه نان ادامه دهید. تا بهبود علایم و نرمال شدن قندخون، شروع به رانندگی مجدد نکنید. اگر انسولین می زنید، در زمان بین تزریق و وعده غذایی بعدی خود، از رانندگی اجتناب کنید. رانندگی خود را تا حداکثر ۱۲ ساعت در روز، یا شش ساعت بین هر دو وعده غذا محدود کنید . مصرف دارو، غذا و زمان میان وعده را تا حد ممکن منظم نگه دارید. ممکن است شما همیشه قادر نباشید سروقت به رستوران بروید، بنابراین تدارکات کافی (برای مثال ۱۵ گرم از قرص های گلوکز، آب میوه و یا نوشابه) برای درمان افت قند خون همراه خود داشته باشید.

سفر دریایی

قبل از حرکت، با مربی دیابت خود در مورد چگونگی تنظیم برخی از این غذاها با برنامه غذایی خود، صحبت نمایید. این ایده خوبی است که خدمه کشتی بدانند مبتلا به دیابت هستید. همه نسخه های دارویی خود را به صورت مکتوب داشته باشید.
نکات مهمی که در طی سفر باید آنها را بدانید
۱٫ اگر قصد سفر به خارج از کشور را دارید دو نامه از پزشک حاوی اطلاعات دارویی خود را همراه داشته باشید. یکی برای ماموران هواپیما و دیگری برای پزشک کشوری که قصد مسافرت به آنجا را دارید.
۲٫ پلاک و کارت شناسایی دیابت را حتما همراه داشته باشید.
۳٫ در سفرهایی هوایی انسولین را به قسمت بار تحویل ندهید و داخل کیف دستی و همراه خود به داخل هواپیما ببرید.
۴٫ از وسایل دیابتی خود دو برابر داشته باشد و در دو جای جداگانه نگهداری کنید
۵٫ در سفرهای زمینی هر دو ساعت ماشین را متوقف و کمی پیاده روی کنید. خوردن میان وعده را فراموش نکنید.
۶٫ ماده قندی مثل آب قند،آب میوه و نوشابه برای افت قندخون احتمالی همراه داشته باشید.
۷٫ از یخ زدن و گرم شدن انسولین جلوگیری کنید. گرما یا سرمای شدید منجر به فاسد شدن انسولین می گردد. انسولین را در داشبورد ماشین نگذارید.
۸٫ در سفر می توان از کیف خنک کننده انسولین استفاده کرد. همچنین میتوان انسولین را در یک پارچه خیس نگهداری کرد.
۹٫ در مناطق ساحلی از صندل و دمپایی استفاده نشود. کرم ضد آفتاب و کلاه آفتابی کنار ساحل را فراموش نکنید.
۱۰٫ ۱اگر انسولین تزریق می کنید قبل از حرکت با ماشین میان وعده یا وعده غذایی را مصرف کنید و قندخون خود را کنترل کنید.
۱۱٫ در صورت بروز علایم افت قندخون اولین کار توقف ماشین و کنترل قندخون است.
۱۲٫ قبل از رانندگی از مصرف نوشیدنی های الکلی اجتناب کنید.
۱۳٫ در داخل هواپیما نیازی به درخواست غذای دیابتی نیست.

سفر به مناطق گرمسیر

اگر قصد سفر به مناطقی با آب و هوای گرم دارید، بهتر است بدانید بزرگترین تهدید کننده برای سلامتی شما گرما است، بنابراین از لباس هایی استفاده کنید که پوست شما را کاملا می پوشاند و از آن محافظت می کند. گرمای زیاد می تواند بدن شما را در معرض کم آبی و در نتیجه افزایش قندخون قرار دهد. پیامد قندخون بالا هم شرایط اورژانسی مانند کتواسیدوز و یا حتی کوما است.
در سفر به مناطق گرم حتماً از ضد آفتاب و عینک آفتابی استفاده کنید. ضد آفتاب را برای مناطقی از بدن که در معرض مستقیم نور خورشید هستند استفاده کنید.
این موضوع را به خاطر داشته باشید که جذب انسولین تزریقی در آب و هوای گرم سریع تر صورت می گیرد و بنابراین احتمال بروز افت قندخون افزایش می یابد. بنابراین بلافاصله بعد از تزریق انسولین به مکان های گرم نروید. در طول سفر قندخون خود را به دفعات بیشتر کنترل کنید. در صورت بالا بودن قندخون حتما با یک پزشک مشورت کنید.
در طی سفر قلم یا ویال انسولین را در معرض هوای گرم قرار ندهید. به یاد داشته باشید گرمای زیاد سبب فاسد شدن انسولین می شود. برای خنک نگه داشتن انسولین هنگام مسافرت می توانید از کیف خنک کننده استفاده کنید.
از کجا متوجه شوم انسولینم فاسد شده است؟
در صورت فاسد شدن انسولین رنگ آن تغییر می کند. در مورد انسولین های مخلوط هم پس از مخلوط کردن، محلول یکدست و شیری نمی شود.

سفرهای هوایی با پمپ انسولین

اگر دیابت خود را با استفاده از پمپ انسولین کنترل می کنید حتماً قبل ازشروع برنامه سفر با شرکت هواپیمایی خود تماس بگیرید و به آنها درباره این دستگاه توضیح دهید. در صورت امکان این کار را چند هفته قبل از زمان پرواز انجام دهید. برخی از شرکت های هواپیمایی فقط زمانی به شما اجازه سفر هوایی را می دهند که اطلاعات لازم در زمینه دستگاه های پزشکی خود را در اختیار آنها قرار داده باشید و فرم های مربوطه را تکمیل کرده باشید.
قبل از سفر با پمپ انسولین حتما با تیم درمانی خود مشورت کنید تا در صورت نیاز تنظیمات لازم را روی پمپ شما انجام داده و آموزش های لازم در این زمینه را به شما ارائه دهند.
حتما به خاطر داشته باشید پمپ انسولین نباید در تماس مستقیم با هیچ گونه اشعه ای قرار گیرد. بنابراین قبل از عبور از گیت فرودگاه و یا هرجایی که در تماس مسقیم با اشعه قرار خواهید گرفت، پمپ را از خود جدا کنید.
این نکته مهم را نیز بدانید که حتما همراه با دستگاه پمپ انسولین خود قلم انسولین اضافه هم برای مواقع اورژانس همراه خود داشته باشید.

انسولین در سفر

انسولین در دماهای خیلی بالا یا خیلی پایین فاسد می شود. انسولین عملکرد خود را در دمای اتاق تا سی روز حفظ می نماید. اگر قصد سفر به مناطق گرمسیر دارید، انسولین خود را در محفظه ای ایزوله شده یا فلاکس سرمایشی نگهداری نمایید. در شرایط آب و هوایی خیلی گرم، می توانید آب را در بطری های پلاستیکی منجمد نموده و آنها را در کیف مخصوص همراه با انسولین و مواد غذایی خود نگهداری نمایید. اگر در آب و هوای سرد چادر می زنید و یا کار می نمایید، برای جلوگیری از یخ زدن انسولین، آن را نزدیک بدن خود یا در محفظه ای مخصوص و گرم نگهداری نمایید. اگر سفر شما کوتاه است ممکن است بخواهید سرسوزنها و اشیاء نوک تیز را تا بازگشت به منزل نزد خود نگاه دارید. برای سفرهای طولانی تر، می توانید محفظه های کوچکی تهیه نمایید و سوزن های مصرفی را داخل آن قرار دهید. در صورت استفاده از قلم های انسولین، قلم اضافی همراه داشته باشید.

تغییرات منطقه زمانی برای مصرف کنندگان انسولین

سفرهای طولانی اغلب در چندین منطقه زمانی رخ می دهند، بصورتیکه بسته به مسیر سفر می تواند از بیست و چهار ساعت شبانه روز طولانی تر یا کوتاه تر شود. در هر دوی این موارد، شما باید برنامه انسولین خود را منطبق با زمان پیش ببرید. کنترل گلوکز خون می تواند با تغییرات زمانی، تغییر در میزان فعالیت بدنی یا الگوی خواب بهم بریزد. درحین سفر، قند خون خود را نزدیک سطوح هدف نگه دارید.
شما می توانید اطلاعات بیشتر در این زمینه را از آموزش دهنده دیابت خود بخواهید.
تغییرات زمانی برای افرادی که داروهای خوراکی دیابت مصرف می نمایند.
اگر تغییرات زمانی کمتر از سه ساعت است، میتوانید زمان مصرف داروهای خود را نزدیک نیم تا یک و نیم ساعت جابه جا کنید. اگر تغییر زمانی بیش از سه ساعت است، با پزشک یا مربی دیابت خود مشورت نمایید.

https://www.diabetes.org.uk/guide-to-diabetes/life-with-diabetes/travel

https://www.cdc.gov/diabetes/library/features/traveling-with-diabetes.html

https://www.nhs.uk/conditions/type-1-diabetes/living-with-type-1-diabetes/diabetes-and-travel

https://www.hopkinsmedicine.org/health/conditions-and-diseases/diabetes/traveling-with-diabetes#:~:text=Other%20tips%20for%20traveling%20with%20diabetes&text=Take%20it%20easy%20for%20a,snacks%20when%20hiking%20and%20sightseeing

ترجمه : خانم مریم احمدی نژاد – خانم رحیمه درودی
ناظر علمی محتوا: مریم احمدی نژاد
راه ارتباطی: ۳۸۵۸۴۰۴۰ داخلی ۱۰۸

The post دیابت و سفر appeared first on پرتال کلینیک تخصصی دیابت پارسیان.

آمارهای فدراسیون جهانی دیابت نشان می دهد که در سال ۲۰۱۹ تعداد افراد مبتلا به دیابت تقریبا ۴۶۳ میلیون نفر بوده و تخمین زده می شود تا سال ۲۰۴۵ این تعداد به ۷۰۰ میلیون نفر در کل دنیا خواهد رسید.

در اینجا نکته مهم این است که پیش بینی می شود تعداد افراد مبتلا به دیابت در مناطق مسلمان نشین خاورمیانه و شمال آفریقا  که اصطلاحا به این نواحی منطقه «منا» اطلاق می شود تا سال ۲۰۴۵ بیش از دو برابر شود. بنابراین ما با افزایش آمار مسلمانان مبتلا به دیابت در کل دنیا مواجه خواهیم شد.

مطالعاتی که با موضوع  دیابت و رمضان در سال ۲۰۰۱ انجام شد نشان داد که ۴۲٫۸ درصد افراد مبتلا به دیابت نوع یک و ۹۸٫۷% افراد مبتلا به دیابت نوع دو حداقل ۱۵ روز از ماه رمضان را روزه گرفته بودند.

با توجه به این آمار و ارقام کاملا واضح است که انجام فریضه ی روزه داری در ماه مبارک رمضان برای مبتلایان به دیابت بسیار حائز اهمیت است.

اما سوال مهمی که در اینجا وجود دارد این است که آیا همه افراد مبتلا به دیابت می توانند فریضه روزه داری را انجام دهند؟

متاسفانه این سوال معمولا خیلی دیر و نزدیک به شروع ماه رمضان از ما پرسیده می شود. درحالی که زمان این پرسش یک هفته مانده به ماه رمضان نیست، بلکه همین امروز است.

به عنوان تیم درمان وظیقه ی ما این است که از جنبه ی حرفه ای و پزشکی به این سوال پاسخ دهیم و جنبه های مذهبی این موضوع در حیطه مسئولیت ما نیست. چیزی که در دین مقدس ما بر آن تاکید شده این است که فرد دیابتی بدون اجازه پزشک خود نمی تواند روزه بگیرد و این مسئله هیچ ارتباطی با حال فرد ندارد. بنابراین وظیفه ماست تا این موضوع را بررسی نموده و ببینیم چه پاسخی را باید به چه بیماری بدهیم.

در واقع گفتن این جمله ها که همه ی افراد مبتلا به دیابت می توانند روزه بگیرند و یا همه افراد مبتلا به دیابت نمی توانند روزه بگیرند هیچ کدام صحیح نیست. بهتراست بدانیم هر بیماری شرایط خاص خودش را دارد.

بر اساس پروتکل های جهانی مورد تایید از جمله انجمن دیابت آمریکا، انجمن دیابت اروپا، استرالیا و کانادا افراد مبتلا به دیابت به سه گروه تقسیم می شوند:

1. گروه اول بیماران دیابتی که به هیچ وجه نباید روزه بگیرند.
2. گروه دوم بیمارانی هستند که بهتر است روزه نگیرند.
3. گروه سوم بیمارانی هستند که می توانند روزه بگیرند.

بر اساس پروتکل های بین المللی، این دسته بندی توسط فدراسیون جهانی دیابت که زیر شاخه ای از سازمان بهداشت جهانی است به روز رسانی و تایید شد.

بنابراین این که  یک نفر می تواند روزه بگیرد یا خیر، کاملا به خود فرد و شرایط جسمانی اش بستگی دارد. افرادی که به طور قطع از روزه داری منع می شوند، اگرروزه بگیرند بر اساس نظر اساتید علم فقه روزه شان قبول نیست و باطل است.

اما عده ای از بیماران دیابتی به شرطی که به شرایط با ثبات رسیده باشند، می توانند روزه بگیرند. رساندن این افراد به شرایط با ثبات نیازمند وقت کافی است. از این رو وقتی بیمار یک هفته مانده به ماه رمضان به پزشک خود مراجعه می کند قطعا فرصت کافی برای رساندن بیمار به شرایط باثبات وجود ندارد. بنابراین به این بیمار گفته می شود نمی تواند روزه بگیرد.

https://www.diabetes.org.uk/guide-to-diabetes/managing-your-diabetes/ramadan

https://idf.org/our-activities/education/diabetes-and-ramadan.html

آیا همه ی افراد مبتلا به دیابت می توانند فریضه ی روزه داری را انجام دهند؟

خیر. این پاسخ مبتنی بر قرآن کریم و همچنین آموزه های علمای دین اسلام در طول قرن ها می باشد. افرادی که در صورت روزه داری سلامتشان به خطر می افتد، مجاز به روزه گرفتن نیستند. این افراد شامل کودکان، زنان باردار یا شیرده ، سالمندان و افرادی است که با روزه گرفتن دچار بیماری می شوند. در مورد دیابت، افرادی که کنترل مناسبی بر قندخون ندارند، دیابت نوع یک و افرادی که با وجود تزریق انسولین قندخون آنها دچار نوسان می باشد مجاز به گرفتن روزه نمی باشند.

من می دانم برخی از افراد مبتلا به دیابت روزه می گیرند و هیچ مشکلی ندارند. آیا من هم می توانم روزه بگیرم؟

بله این درست است. برخی از افراد مبتلا به دیابت می توانند بدون اینکه خطری آنها را تهدید نماید روزه بگیرند اما این را بدانید هر فردی با دیگری متفاوت است. بخشی از تصمیماتی که با پزشک تان میگیرید مربوط به نوع داروی مصرفی شما می باشد. بهتر است ۲ تا ۳ ماه قبل از شروع ماه مبارک رمضان یک قرار ملاقات با پزشک خود داشته باشید و درباره چگونگی تاثیر روزه داری بر قندخون با وی مشورت نمایید. پزشک ممکن است برنامه دارویی شما را در این زمان تغییر دهد.

در طی روزه داری باید از چه خطراتی آگاهی داشته باشم؟

افت قندخون ( هایپوگلایسمی) – خطر افت قندخون در افرادی که انسولین یا برخی از داروهای خوراکی را استفاده می کنند بیشتر است. فعالیت بدنی باید در طی ساعات روزه داری محدود شود و به بعد از غروب آفتاب موکول گردد. با پزشک خود درباره داروهای مصرفی ، احتمال بروز افت قندخون و نیز روش های پیشگیری از افت قند خون مشورت کنید.

افزایش قندخون (هایپرگلایسمی) – در حالی که افت قندخون ممکن است در طی روز اتفاق بیافتد، در زمان افطار نیز احتمال پرخوری و پس از آن افزایش قند خون وجود دارد. از خوردن موادغذایی بسیار شیرین اجتناب نموده و سهم غذایی خود را در حد متوسط حفظ کنید.

اگرچه رمضان به عنوان زمانی برای نخوردن تعریف شده است اما بسیاری از افراد در طی این ماه دچار اضافه وزن می شوند.در برخی از خانواده ها وعده غذایی در زمان افطار دقیقا مشابه یک مهمانی بزرگ است. در طی ماه مبارک رمضان باید برنامه منظم غذایی را رعایت کرد و از پرخوری اجتناب نمود.

به من گفته شده که کنترل قندخون با دستگاه کنترل قندخون خانگی روزه را باطل می کند. آیا این موضوع درست است؟

کنترل قندخون نه تنها منجر به باطل شدن روزه نمی شود بلکه افراد دیابتی روزه دار باید قندخون خود را در طی روز کنترل نموده و در صورت افت قندخون روزه ی خود را افطار کنند.

افت قندخون چگونه درمان می شود؟

اگر قندخون به زیر عدد ۷۰ برسد، مصرف ۱۵ گرم ماده قندی ( ترجیحا مایعات شیرین) اهمیت زیادی دارد. در صورتی که بعد از ۱۵ دقیقه قندخون به حد طبیعی بازگردد اما تا وعده اصلی غذایی یک تا دو ساعت باقی مانده باشد، خوردن یک میان وعده لازم است. برای اطلاعات بیشتر در زمینه درمان افت قندخون، بخش افت قندخون را مطالعه نمایید.

آیا مصرف داروهای دیابت را در طی ماه رمضان قطع کنم؟

خیر. شما مصرف داروهای دیابت خود را باید در ماه رمضان ادامه دهید ولیکن زمان مصرف آنها تغییر می کند. مقدار مصرف دارو هم ممکن است تغییر نماید. به همین دلیل از افراد مبتلا به دیابت خواسته می شود حتما قبل از شروع ماه رمضان با پزشک خود قرار ملاقات داشته باشند.

https://www.joslin.org/patient-care/education-programs-and-classes

پاتوفیزیولوژی روزه داری برای افراد مبتلا به دیابت

عبارت پاتوفیزیولوژی روزه داری یعنی همان چگونگی ایجاد خطر روزه داری در افراد مبتلا به دیابتی که سطح قند خون کنترل نشده دارند.

مصرف مواد غذایی در افراد سالم باعث ترشح انسولین و ذخیره شدن گلوکز در کبد و عضلات به عنوان گلیکوژن می شود. در طی روزه داری، سطح گلوکز کاهش می یابد و منجر به کاهش ترشح انسولین می شود. در همان زمان، سطح گلوکاگون افزایش می یابد و تجزیه گلیکوژن را تحریک می کند. با طولانی شدن بیش از چند ساعت روزه داری، ذخایر گلیکوژن تخلیه می شود و سطح پایین انسولین در گردش خون باعث افزایش ترشح اسید چرب از سلول های چربی می گردد. اکسیداسیون اسیدهای چرب باعث ایجاد کتون هایی می شود که می توانند به عنوان سوخت توسط عضلات اسکلتی و قلبی، کبدی، کلیه و بافت چربی استفاده شوند، در نتیجه گلوکز برای استفاده مداوم توسط مغز و گلبول های قرمز کم می شود.

  عوارض حاد روزه داری در افراد مبتلا به دیابت شامل:

1. افت قند خون
2. افزایش قند خون
3. کتواسیدوز دیابتی
4. کم آبی یا دهیدراتاسیون

لازم به تأکید است که روزه داری برای بیماران دیابتی یک تصمیم شخصی مهم است که باید با توجه به رهنمودهای مربوط به معافیت های مذهبی و با مشورت پزشک صورت پذیرد.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2909082/

مدیریت دیابت نوع ۲ هنگام روزه داری در ماه رمضان

روزه داری در ماه رمضان می تواند منجر به تغییرات متابولیکی در ساعات ناشتایی و سیری شما شود. به همین دلیل مدیریت دیابت نوع ۲ می تواند شما را با چالش های جدید روبه رو کند. یکی از این چالش ها، نوسانات قندخون است که می تواند به شکل افزایش یا کاهش قندخون باشد.

برای پیشگیری از این مشکلات باید اقدامات مناسب انجام شود، این اقدامات شامل افزایش نظارت بر میزان قند خون و تنظیم داروهای کنترل دیابت است .

اکثر افراد دیابتی می توانند با رعایت توصیه ها و راهنمایی های تیم درمان روزه داری را با خیال راحت انجام دهند. دستورالعمل های درمانی موجود، بر کنترل به صورت فردی و خاص خود شخص تاکید می کنند. این کنترل بر این اساس برنامه ریزی می شود:

1. ارزیابی قبل از ماه رمضان
2. تنظیمات دارویی در ماه رمضان
3. پیگیری بعد از ماه رمضان

مرحله ۱: ارزیابی قبل از رمضان

 تمام افراد مبتلا به دیابت که می خواهند در ماه رمضان روزه بگیرند، باید ۶-۸ هفته قبل از شروع ماه رمضان، با تیم درمان خود مشورت کنند. تیم درمان می توانند شرح حال پزشکی مفصلی درباره افرادی که به دنبال روزه داری هستند و کنترل قند خون و توانایی خود مدیریتی را دارند ،در اختیار بیمار قرار دهند.

بخش جدایی ناپذیر از برنامه مدیریت، آموزش متمرکز بر ماه رمضان است که باید شامل آموزش هایی در مورد رژیم غذایی، ورزش و افزایش تعداد دفعات کنترل قند خون باشد.

مرحله ۲: تنظیمات دارویی

نوع دارویی که فرد برای مدیریت دیابت مصرف می کند، بر خطرات احتمالی روزه داری در ماه رمضان تأثیر می گذارد، بنابراین هنگام تنظیم برنامه درمان ، نیاز به بررسی توسط پزشک دارید.

مرحله ۳: پیگیری پس از رمضان

یک جلسه پیگیری بعد از ماه رمضان با تیم درمان به منظور بحث در مورد داروها و تنظیم مجدد رژیم ها و ارزیابی نحوه انجام فریضه روزه داری توسط بیمار توصیه می شود.

https://www.idf.org/component/attachments/?task=download&id=2354:210126_DaR_CH10_Management_of_Type_2_diabetes_when_fasting_during_Ramadan

https://drc.bmj.com/content/5/1/e000365

مدیریت دیابت در افراد سالمند هنگام روزه داری در ماه رمضان

قبلاً افراد سالمند مبتلا به دیابت فقط به دلیل شرایط سنی خود در ماه رمضان در گروه های پرخطر برای روزه داری قرار می گرفتند.  بسیاری از این افراد سالهاست که در ماه رمضان از روزه داری لذت می برند و اگر سلامتی آنها پایدار باشد باید اجازه این کار را به آن ها بدهیم.  طبقه بندی خطر افراد سالمند مبتلا به دیابت نباید فقط براساس سن باشد بلکه باید به وضعیت سلامتی و شرایط اجتماعی آنها هم توجه داشت. به همین دلیل هم توصیه می شود افراد سالمندی که تمایل به روزه داری در ماه مبارک رمضان دارند قبل از شروع این ماه با پزشک خود مشورت کنند و در صورت صلاحدید وی اقدام به انجام این فریضه نمایند.

سالمند به فردی گفنه می شود که سن بالای ۶۵ سال دارد. تشخیص عوارض دیابت در سالمندان اهمیت دارد. سن به خودی خود دلیل خوبی برای طبقه بندی افراد در معرض خطر روزه داری در ماه رمضان نیست، بلکه پیامدهای مرتبط با پیری نیز باید مورد توجه قرار گیرد. مطالعات نشان می دهند افراد مسنی که موفق به روزه داری می شوند انگیزه بیشتری در زندگی نسبت به همسالان خود دارند.

عوارض حاد دیابت در افراد سالمند مبتلا به دیابت شامل:

1. افت قند خون

در افراد سالمند احتمال بروز افت قندخون زیاد است و ممکن است با علایمی مانند سرگیجه، هذیان و گیجی همراه باشد. بنابراین، باید اقدامات لازم در زمینه پیشگیری از آن انجام شود. این اقدامات شامل افزایش خودمراقبتی یا کنترل مداوم سطح قند خون در طول روز و تغییر در رژیم غذایی می باشد. نگرانی مهم در میان افراد مسن، عدم آگاهی از افت قند خون است. با این حال، هرگونه تغییر در داروها باید مطابق با راهنمایی پزشکان مربوط انجام شود زیرا هرگونه تغییر می تواند عواقب قابل توجهی داشته باشد.

2. افزایش قندخون

افزایش قند خون همچنان یک مسئله بزرگ در میان افراد سالمند است. علایم افزایش قند خون به صورت خشکی دهان، سردرد، خستگی و کاهش وزن می باشد. در صورتی که قندخون بالا باشد، حتما باید روزه شکسته شود.

https://www.rafflesmedicalgroup.com/health-resources/health-articles/fasting-during-ramadan-what-an-older-person-needs-to-know/#:~:text=There%20is%20no%20age%20limit,more%20harmful%20to%20their%20health.

https://www.silversneakers.com/blog/intermittent-fasting-is-it-safe-for-seniors/#:~:text=Ongoing%20research%20from%20the%20University,tissue%20as%20they%20drop%20pounds.

افراد مبتلا به دیابت و فشار خون می‌توانند روزه بگیرند؟

دین اسلام از مسلمانان می‌خواهد روزه بگیرند ولی اگر روزه‌داری خطری برای سلامتی بدن آن‌ها داشته باشد، از انجام این فریضه‌ی الهی مستثنی می شوند.

دیابت و فشار خون از بیماری‌های رایج و مزمنی هستند که افراد زیادی به آن‌ها مبتلا می باشند. فشار خون و دیابت انواع مختلفی دارند و در درجات متفاوت خود را نشان می‌دهند. توصیه‌ی اکید پزشکان این است که پیش از شروع ماه مبارک رمضان و آغاز روزه‌داری، اگر به هرکدام از انواع دیابت و فشار خون مبتلا هستید حتما با پزشک متخصص مشورت کنید.

در طی ماه رمضان پزشک وضعیت و شرایط بیماری شما را بررسی می‌کند، اگر پزشک تشخیص داد که بدن شما توانایی ادامه‌ی روزه‌داری را ندارد اکیدا توصیه می‌شود از ادامه‌ی روزه‌داری خودداری کنید.

به هر صورت دلایل این توصیه‌ی پزشکان مشخص است. مثلا روزه‌داری طولانی مدت به معنی عدم نوشیدن آب است. کم آب شدن بدن باعث بالا رفتن غلظت خون می‌شود و متعاقبا احتمالا  فشار خون بالا می‌رود. توصیه اکید می‌شود کسانی که فشار خون بالاتر از ۱۵ دارند به طور کامل از روزه‌ گرفتن پرهیز کنند. غلیظ شدن خون می‌تواند خطر ایجاد لخته در رگ‌های این افراد را زیاد نمودن و منجر به سکته شود. در ضمن،  گرسنگی باعث افزایش آدرنالین، کاهش قند خون و متعاقبا افزایش فشار خون می‌شود و افراد مبتلا به فشار خون بالا کاملا در خطر قرار می‌گیرند.

وضعیت برای بیماران دیابتی نیز به همین صورت است. روزه‌گرفتن باعث کاهش قند خون می‌شود و این برای بیماران دیابتی و آن‌هایی که تحت درمان با انسولین هستند بسیار خطرناک است. به هر صورت بیماران دیابتی باید بدانند که نباید تعادل قند خون آن‌ها به هم بخورد. شدت خطر روزه‌داری برای این بیماران بسته به شدت بیماری، سن و سال و نوع داروهای مصرفی کاملا متغیر است. بنابراین توصیه اکید می‌شود که این بیماران هم پیش از آغاز ماه رمضان حتما با پزشک مشورت کنند.

بعضی از بیماران همزمان مبتلا به هر دو بیماری فشار خون بالا و دیابت می باشند و خطر برای آن‌ها بیشتر است. به هر صورت همان‌طور که از ابتدا گفتیم، در هر شرایطی از این بیماری‌ها هستید حتما پیش از شروع ماه رمضان نزد پزشک متخصص بروید و کاملا به توصیه‌ی او عمل کنید.

https://patient.info/diabetes/diabetes-mellitus-leaflet/diabetes-and-high-blood-pressure

https://www.ahajournals.org/doi/full/10.1161/01.HYP.0000032853.95690.26

https://www.google.com/amp/s/www.diabetes.org.uk/guide-to-diabetes/enjoy-food/eating-with-diabetes/fasting%3famp

راهکارهایی برای کاهش تشنگی و کم آبی بدن در ماه مبارک رمضان

کم آبی

این مشکل خصوصا در فصل گرما بیشتر اتفاق می افتد. بعد از افطار و قبل از سحر از نوشیدنی های بدون کافئین و آب به طور متناوب و کافی استفاده کنید.

حتما این سوال برای شما در ذهنتان ایجاد شده که برای جلوگیری از تشنگی در ماه رمضان چه باید کرد؟

وقتی احساس تشنگی می کنید این بدین معنا است که بدن دچار کم آبی شده است. این بدان معناست که اگر می خواهید دچار کم آبی نشوید نباید بگذارید بدنتان به نقطه ای برسد که احساس تشنگی کنید. در حقیقت در طول روزهای بلند ماه رمضان با خوردن آب تشنگی برطرف نمی شود. همه می دانیم بهترین راه تامین آب بدن نوشیدن آب است. در اینجا سعی نداریم به شما بگوییم چیزی را جایگزین آب کنید، تنها راه هایی را به شما می آموزیم که بین سحر تا افطار آب بدن خود را حفظ کنید.

1. آب بنوشید

هر شب بدن خود را برای روزه فردا آماده کنید. بعد از صرف افطار در کنار خود آب داشته باشید و هر ساعت یک یا دو لیوان آب بنوشید. اما یادتان باشد اگر نوشیدنی های شیرین یا کافئین دار استفاده کردید باید بیشتر آب بنوشید.

2. لباس مناسب انتخاب کنید

مواظب نوع لباس پوشیدن خود در طول ماه رمضان باشید. رنگ پیراهن، جنس پارچه شلوار و لایه های لباس همه نقش مهمی در درجه حرارت بدن و پایین نگه داشتن آن دارند.

3. دوش آب سرد بگیرید

 دوش آب سرد به چندین روش کمک می کند بدن در ماه رمضان کم آب نشود. بعد از چند روز روزه گرفتن تشنگی تبدیل به احساسی عادی می شود. سعی کنید به دیگر نشانه های کم آب شدن بدن از جمله ترک خوردن لب، برافروخته شدن پوست، خستگی، افزایش دمای بدن، نفس نفس زدن، بالا رفتن ضربان قلب، سرگیجه، ضعف و به سختی نفس کشیدن توجه کنید. اگر یک یا چند مورد از این نشانه ها را در خود مشاهده کردید باید از هر راه ممکن کمک بگیرید تا دمای بدن پایین بیاید. ۵ تا ۱۰ دقیقه سر خود را زیر دوش آب سرد بگیرید .اگر سرکار یا در اداره هستید مسلم است که امکان دوش گرفتن ندارید در این شرایط حوله ی کوچکی را با آب سرد خیس کنید و روی پیشانی، اطراف گوش، گردن، پشت گردن و روی سینه ی خود بکشید.

4. به غذایی که می خورید، توجه کنید

غذای دریافتی نقش مهمی در کم آب شدن بدن یا تامین آب مورد نیاز بدن دارد. غذاهای دارای قند بالا ( مانند شیرینی های ماه رمضان ) بدن را بسیار کم آب می کند اما میوه ها گزینه مناسبی برای ذخیره اضافی آب هستند. پس به جای مصرف شیرینی ها در زمان افطار یا سحر ، میوه میل کنید. مثلا چند تکه هندوانه یا پرتقال بخورید. سالاد های سبز نیز گزینه های مناسبی برای تامین آب بدن هستند. هرگز در یک وعده مقدار زیادی آب ننوشید. به جای نوشیدنی های قندی از موادغذایی بدون کالری استفاده کنید. خوردن غذاهایی که آب فراوانی دارند مانند میوه، سبزیجات، سوپ و خورشت ها برای جایگزین کردن مایعاتی که در طول روزه داری از دست دادید، لازم است. با این کار مطمئن می شوید روز بعدی را نیز با بدنی هیدراته روزه می گیرید. در طول ماه رمضان آب دریافتی افزایش نمی یابد. همچنین مایعات در طول روز در شکل ادرار از طریق پوست، نفس کشیدن و عرق کردن از بدن خارج می شود. بدن به مرور به شرایط جدید عادت می کند بنابراین آب بیشتری را برای روزه بعد در خود ذخیره خواهد کرد.

5. ورزش کنید

با عرق کردن، بدن مقدار زیادی آب از دست می دهد. بدون شک ورزش کردن یکی از علل کم آب شدن بدن است اما ورزش سبب دفع سموم و دیگر عناصر مضری که بدن را کم آب می کند، می شود. زمان مناسبی را برای ورزش کردن انتخاب کنید ( ۲ تا ۳ ساعت بعد از افطار توصیه می شود ) بعد از ورزش سعی کنید به همان مقدار که آب از دست دادید آب بیاشامید تا نیاز بدن تامین شود.

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32333691/#:~:text=In%20addition%2C%20due%20to%20the,of%20hypoglycaemia%2C%20hyperglycaemia%20and%20dehydration.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC8108432/

ورزش و رمضان

منع تمرینات سنگین ورزشی در ماه رمضان

در این ماه برای جلوگیری از ضعف قوای جسمانی، کاهش فشار خون، سرگیجه، سردرد و تهوع باید از انجام تمرینات سنگین اجتناب نمود. چرا که فعالیت زیاد باعث از دست رفتن نمک، آب زیاد و در نتیجه عطش فراوان و افت فشار خون و ضعف شدید می‌شود.

نوشیدن آب کافی و مایعات در وعده‌های افطار و سحر باعث می‌شود افراد دچار کم‌آبی نشوند. زیرا همان طور که در مقالات معتبر تاکید شده، یکی از دلایل دردهای عضلانی در افراد، کاهش آب میان‌بافتی و به هم خوردن تعادل الکترولیت‌های بدن است. علاوه بر کاهش شدت تمرینات، مدت زمان انجام تمرین را نیز باید کاهش داد و حداکثر روزی ۳۰ دقیقه انجام شود.

بعد از افطار ورزش کنید

بیماران دیابتی در طول روز نباید بیشتر از ۱۰ الی ۱۵ دقیقه فعالیت شدید بدنی داشته و یا ورزش کنند.

نکته مهم دیگر، انتخاب زمان مناسب برای انجام تمرینات است. توصیه می‌شود زمانی که بیشترین میزان انرژی را دارید برای انجام تمرینات انتخاب کنید، منتها به یاد داشته باشید بلافاصله پس از خوردن غذا نباید تمرین انجام داد. افراد عادی و بیماران که شدت تمرین‌هایشان سبک است، می‌توانند تمرینات خود را صبح انجام دهند.

افراد ورزشکار که تمرینات سنگین‌تری دارند بهتر است یک تا سه ساعت پس از افطار تمرین کنند. در کل، بهترین زمان انجام تمرینات یک تا سه ساعت پس از افطار است. در صورتی که مجبور به فعالیت قبل از افطار بودید، باید تمرین با افطار حداقل یک تا دو ساعت فاصله داشته باشد. برای جلوگیری از کاهش فشار خون، سرگیجه، سردرد و تهوع که در شرایط بی‌غذایی پس از تمرین به وجود می‌آید لازم است فعالیت با شدت سبک و متوسط انجام دهید و برای انجام مسابقات مهم در ماه رمضان با متخصص تغذیه مشورت کنید.

ورزش هوازی، مناسب روزه‌دار

بهترین ورزش در طول ماه رمضان، شنا، پیاده‌روی ، دوچرخه‌سواری و ورزش‌‌های هوازی است که باعث تسریع گردش خون می‌شود و در نتیجه خون و اکسیژن بیشتری به مغز می‌رسد و شادابی و نشاط را در پی دارد. بیماران در مشورت با متخصص ورزشی علاوه بر تمریناتی که به آنها توصیه شده است می‌توانند هر یک از ورزش‌های فوق را انجام دهند و در برطرف شدن دردها و حتی حفظ سلامت خود در ماه مبارک رمضان بکوشند.

تغذیه ورزشکاران در سحر و افطار

ورزشکاران روزه‌‌دار می‌توانند با مصرف غذاهای انرژی‌زای قندی و کربوهیدرات مانند ماکارونی و سیب‌زمینی هنگام سحر مانع مشکلات ناشی از کمبود مواد قندی شوند.

ورزشکاران سعی کنند کربوهیدرات‌های پیچیده ،سبزیجات و پروتئین  مصرف کنند. این مواد هم از گرسنگی پیشگیری می‌کند و هم نیازهای بدن را تأمین خواهد کرد.

مصرف مواد غذایی دیرهضم، گرسنگی را در ورزشکاران به تعویق می‌اندازد. غذاهای دیرهضم مانند حبوبات و غلات و مواد غذایی حاوی پروتئین است. همچنین میوه‌های متنوع و انواع مغزهای کم‌نمک از جمله پسته، بادام، فندق و گردو مواد مناسبی برای جبران کمبود انرژی ورزشکاران روزه‌دار در فاصله زمانی افطار تا خواب می باشند.

https://www.hamad.qa/EN/your%20health/Diabetes/Pages/Diabetes-and-Fasting-During-Ramadan.aspx#:~:text=Normal%20levels%20of%20physical%20activity,it%20may%20lead%20to%20hypoglycemia.

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/28943269/

مصرف زولبیا و بامیه برای افراد دیابتی در ماه مبارک رمضان

شاید شما هم جزو افرادی هستید که ماه رمضان را بدون زولبیا و بامیه قبول ندارند و از اول تا آخر ماه، همه ی قند مصرفی تان را با این شیرینی تامین می کنید. زولبیا و بامیه ها با وجود قند، چربی بالا و حرارت زیاد در هنگام آماده شدن از ارزش غذایی بسیار پایینی برخوردارند. این موادغذایی سرشار از اسیدهای چرب اشباع هستند و در روغن زیادی سرخ می شوند و پس از هر بار سرخ کردن، روغن آن عوض نمی شود که این مسئله بسیارخطرناک است و برای سلامت بدن مضر است. روزه داران دیابتی باید بدانند که برای سلامت خود باید مقدار کمی از این ماده ی غذایی دریافت نموده و یا کاملا از آن چشم پوشی کنند ، چرا که عوارض زیادی به دنبال دارد.

مصرف زولبیا و بامیه در صورتی که در خانه و با توصیه های بهداشتی و ایمنی تهیه شود، به جز کالری بالا و ارزش غذایی پایین، ضرر دیگری برای بدن ندارد. اما تهیه ی آن از شیرینی فروشی ها که بارها و بارها در یک ظرف روغن، زولبیا و بامیه طبخ می شوند، سمی و مضر است. اگر باز هم هوس این مواد سرطان زا را کردید، کافیست خطرهای استفاده از آن را که در ادامه بیان شده، به یاد بیاورید.

1. بروز بیماری های قلبی
2. خطر ابتلا به سرطان
3. افزایش وزن و چاقی
4. افزایش غلظت خون
5. ایجاد مشکلات گوارشی و ترش کردن معده
6. بالا بردن سطح قند خون

۷ توصیه در استفاده از زولبیا و بامیه در ماه رمضان

گذشتن از زولبیا و بامیه های ماه رمضان کار بسیار سختی است. با وجود خطراتی که برای آن بیان کردیم، اگر باز هم به خرید و مصرف آنها اصرار دارید، حداقل توصیه های زیر را جدی بگیرید:

1. هرگز زولبیا و بامیه های سوخته، قهوه ای رنگ یا مانده را نخرید.
2. زولبیا و بامیه های رو باز را نخرید، چون در معرض آلاینده های هوا هستند.
3. زولبیا و بامیه سبب تشنگی می شوند و نیاز به آب را به صورت غیرطبیعی افزایش می دهند. سعی کنید به اندازه مصرف کنید.
4. در وعده سحری زولبیا و بامیه نخورید ، زیرا قندخون را به صورت ناگهانی افزایش داده و بعد از مدت کمی افت می کند که سبب گرسنگی زودرس در ساعات ابتدایی روزه می شود.
5. برای تامین قندخون در هنگام افطار از خرما وکشمش به جای زولبیا و بامیه استفاده کنید.
6. از نگهداری طولانی مدت زولبیا و بامیه در منزل خودداری کنید.
7. هرگز زولبیا و بامیه را در معرض نورخورشید و پشت شیشه قرار ندهید.

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/26013795/

https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.diabetes.co.uk/diet/ramadan-and-diabetes.html&ved=2ahUKEwi49M-x2cbvAhXWWhUIHZ-oA34QFjABegQIBBAF&usg=AOvVaw1CK46dGP18C0zWkd2fzpgI

دیابت، روزه داری و سلامت پوست

وقتی از حفظ سلامت پوست صحبت می کنیم، منظور همه ی مراقبت هاییست که برای بهبود، ترمیم و بازیابی پوست انجام می دهیم. حفظ سلامت پوست در هر شرایطی لازم است اما به این جهت به حفظ سلامت پوست در ماه رمضان تاکید بیشتری داریم که در همه ی افراد، به ویژه افراد مبتلا به دیابت به دلیل نوشیدن آب کمتر در طول روز، سلول های آن ها ذخایر آب خود را از دست داده و پژمرده می شوند. برای اینکه پوست شما در ماه رمضان خشک و تیره نشود، باید ساعاتی از روز را به مراقبت از آن اختصاص دهید و کارهای زیر را انجام دهید.

 برای حفظ سلامت پوست در ماه رمضان انجام این کارها را فراموش نکنید:

1. تغییر شوینده ها

برای اینکه پوستتان خشک و تیره نشود، شوینده ی صورت معمول خود را با یک پاک کننده حاوی اسید گلیکولیک ( پوست خشک – معمولی ) یا اسید سالیسیلیک ( پوست چرب ) عوض کنید.

2. استفاده از اسکراب

اگر پوستتان حساس است بهتر است روزانه از پاک کننده های ملایم استفاده کنید. کرم های نرم کننده و آبرسان گزینه ی مناسبی هستند. علاوه بر مرطوب کننده ها هفته ای یکبار از اسکراب استفاده کنید.

3. استفاده از محصولات مراقبت پوست

کرم های معمول  مراقبت از پوست خود را با لوسیون ها یا سرم های مرطوب کننده ی سبک عوض کنید تا پوست بتواند نفس بکشد و جوش نزند. هر بار که صورت خود را می شویید، سرم مرطوب کننده بزنید تا مطمئن شوید پوستتان نرم و مرطوب باقی می ماند. به دنبال محصولاتی باشید که حاوی ویتامین A و C هستند.

4. استفاده از ضد آفتاب

استفاده از ضد آفتاب در هر فصل و زمانی، حتی در فصل زمستان ضروری و لازم است. در ماه رمضان هم به دلیل از دست دادن آب بدن، پوست حساس تر می شود. بنابراین، مصرف ضد آفتاب ضرورت بیشتری پیدا می کند. سعی کنید ضد آفتابی انتخاب کنید که دارای UAV و UVB مناسب و همچنین SPF 50 باشد.

5. انتخاب هوشمندانه غذا و فعالیت ها

سعی کنید در ماه رمضان از خوردن فست فود های چرب، قند و کربوهیدرات های تصفیه شده پرهیز کنید. البته مصرف غذاهای سالم همیشه اهمیت دارد، اما عدم مصرف فست فودها در ماه رمضان باعث می شود تا هم کمتر احساس تشنگی کنید، هم دچار افزایش وزن نشوید و هم پوست صاف و سالمی داشته باشید.

6. خواب کافی

اگر می خواهید دور چشمانتان سیاه نشود و خسته به نظر نیایید شبها خوب بخوابید. هر فردی روزانه تقریبا به ۸ تا ۱۰ ساعت خواب با کیفیت نیاز دارد.

و  برای داشتن پوستی سالم سبزیجات تازه، پروتئین و میوه میل کنید. ورزش کنید. و مقدار زیادی آب بنوشید.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4477152/

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/24652733/

https://diabetesjournals.org/care/article/37/4/e68/31831/Beliefs-of-People-With-Diabetes-About-Skin-Prick

سوالات رایج

سوال :توصیه های تغذیه ای برای افراد مبتلا به دیابت در طول ماه رمضان چیست؟

 جواب: به افراد طبیعی و افراد دارای اضافه وزن توصیه می شود که در طول ماه رمضان نباید اضافه وزن داشته باشند. برای افراد چاق ماه مبارک رمضان فرصت عالی برای کاهش وزن است .

به افراد لاغر و کسانی که در مرز لاغری هستند توصیه می شود وزنشان را در طی ماه رمضان کاهش ندهند .

خوردن با ولع مواد غذایی در زمان افطار و عدم احتیاط  در خوردن میتواند سبب بالا رفتن چربی خون و در بلندمدت اضافه وزن شود .

رعایت رژیم غذایی حتی در هنگام روزه داری لازم است.

لازم است مصرف مواد غذایی شیرین از جمله زولبیا و بامیه را محدود کنید . در صورت تمایل شدید به مواد شیرین بهتر است از شیرینی های مجاز رژیمی استفاده کنید .

هنگام افطار بهتر است با یک غذای ساده « مشابه صبحانه » آغاز کنید و شام را بلافاصله ۱ تا ۲ ساعت بعد از افطار صرف کنید.

قبل از خوابیدن نیز می توانید غذای مختصری مشابه عصرانه میل کنید. غذای سحر بسیار مهم است    « در صورت نخوردن سحری روزه داری ممنوع میباشد .

هنگام سحر و قبل از شروع روزه لازم است حداقل ۱ تا ۲ لیوان آب نوشیده شود تا بدن در طی روز دچار کم آبی نشود .

سوال: در چه ساعاتی از روز در طول ماه مبارک رمضان باید آزمایش قند خون انجام شود؟

جواب: زمان انجام آزمایش در ماه رمضان قبل از افطار ، سه ساعت بعد از افطار و پیش از سحر توصیه می شود که اطلاعات خوبی از وضعیت قندخون در اختیار بیمار می گذارد . همچنین هر زمانی که فرد احساس علایم افت قندخون و افزایش قندخون را دارد باید قندخون خود را تست نماید. این کار توسط دستگاه گلوکومتر انجام می شود.

سوال: توصیه های ورزشی  برای مبتلایان به دیابت در طول ماه مبارک رمضان چیست؟

جواب: فعالیت بدنی فرد روزه دار باید در حد معمول باشد و استراحت زیاد به نفع شما نیست . اموری که به فعالیت بدنی شدید نیاز دارد را بهتر است انجام ندهید ولی در صورت اضطرار انجام این فعالیت ها را به بعد از ظهرها موکول نکنید .

باید درصورت امکان در طی شب چند ساعت بعد از افطار زمانی را به ورزش اختصاص دهید .

سوال: در صورتی که بیمار دیابتی در هنگام روزه داری دچار افت قندخون  شود، چه اقداماتی باید انجام گیرد؟

جواب: یکی از عوارض خطر آفرین هنگام روزه داری ، کاهش بیش از حد قندخون است که خود را با علائمی همچون ضعف ، بی حالی ، عرق سرد ، تپش قبل ، سرگیجه ، تاری دید ، گرسنگی شدید و لرزش بدن و نهایتاً بیهوشی نشان می دهد .

در صورتی که بیمار دیابتی روزه دار ، وسط روز دچار علائم افت قندخون شد باید فوراً با دستگاه گلوکومتر قندخون را اندازه گیری نماید . در صورتی که مقدار قندخون کمتر از ۷۰ میلی گرم در دسی لیتر باشد حتماً روزه خود را می بایست افطار کند .

اگر دستگاه ندارد ، در صورت پبدایش علائم افت قندخون سریعاً روزه خود را افطار کرده و با مصرف مایعات شیرین به اندازه لازم مانع از بروز عوارض بعدی شود .

سوال: من بیماری قند دارم و در حال حاضر برای پایین آوردن قند خونم از قرص قند استفاده می کنم ، آیا  می توانم امسال روزه بگیرم؟

جواب: در صورتی که شما به بیماری مزمن دیگری که پزشک مربوطه شما را از گرفتن روزه به علت آن منع کرده است مبتلا نیستند و در حال حاضر قند خونتان در حد قابل قبولی است و اخیراً دچار افت قندخون نشده اید ، به احتمال زیاد می توانید روزه بگیرید . با پزشکتان مشورت کنید و به هیچ عنوان خودسرانه روزه نگیرید

سوال: اگر من روزه بگیرم ممکن است دچار عوارض بشوم؟

جواب: خطرناکترین عارضه روزه داری ، کاهش بیش از حد قندخون است . شما طی روزه داری بیش از هرچیز باید مراقب باشید که قندخونتان زیاد افت نکند .

سوال : چگونه می توانم بفهمم که قندخونم پایین آمده است؟

جواب: افت قندخون با علامتهایی مانند ضعف و بی حالی ، عرق سرد فراوان ، تپش قلب ، سرگیجه ، تاری دید، گرسنگی شدید و لرزش بدن و در نهایت بیهوش شدن مشخص می گردد . به این علایم توجه کنید.

https://www.greaterkashmir.com/todays-paper/diabetes-and-ramadan-frequently-asked-questions

ترجمه : خانم رحیمه درودی

ناظر عالمی محتوا: خانم مریم احمدی نژاد

راه ارتباطی: ۳۸۵۸۴۰۴۰ داخلی ۱۰۸

The post دیابت و رمضان appeared first on پرتال کلینیک تخصصی دیابت پارسیان.

چرا فرد مبتلا به دیابت به کمک و حمایت خانواده خود نیاز دارد؟

زندگی با دیابت کار آسانی نیست و متأسفانه این بیماری هرگز از بین نمی رود، چرا که هنوز بشر نتوانسته درمانی برای آن پیدا کند. به همین دلیل برای مدیریت موفقیت آمیز دیابت، اکثر مبتلایان باید تغییرات جدی در شیوه و سبک زندگی خود ایجاد نمایند.

یادگیری نحوه نظارت و کنترل بر سطح قند خون می تواند برای فرد مبتلا به دیابت و خانواده او زمان بر باشد، ولی نگران این موضوع نباشید. شما می توانید به راحتی با شرکت در کلاس های آموزشی کلینیک تخصصی دیابت پارسیان، اطلاعات کافی را با سرعت بیشتری به دست آورده و از آن ها در جهت رسیدن به سطح قند خون هدف استفاده کنید.

از آنجا که فرد مبتلا به دیابت ممکن است با عوارض متعددی روبرو شده و همچنین بیشتر مستعد افسردگی و استرس می باشند، بیشتر به کمک و حمایت خانواده خود نیاز دارند.

چگونه می توان به بستگان مبتلا به دیابت کمک کرد؟

1. فراموش نکنید که آموزش ،کلید کمک به افراد مبتلا به دیابت است. تا آنجا که می توانید یاد بگیرید، زیرا هرچه بیشتر در مورد دیابت بدانید، بیشتر می توانید کمک کنید.
2. خانواده ها باید با افراد مبتلا به دیابت همدرد باشند، زیرا دیابت می تواند یک حالت موذیانه و ناامید کننده داشته باشد و ترس را در برخی افراد ایجاد کند.
3. دیابت تغذیه و خانواده : اگر یکی از اعضای خانواده شما مبتلا به دیابت است، مطمئن شوید که غذای سالم و مناسب مصرف می کند و همیشه سعی کنید از خرید مواد غذایی که فرد مبتلا نباید مصرف کند، خودداری کنید. بیماران دیابتی باید از رژیم غذایی خود آگاه باشند و شما هم اگر از رژیم غذایی دیابتی سالم مطلع هستید، می توانید به راحتی با بستگان خود ارتباط برقرار کنید.
4. ورزش یکی دیگر از بخشهای اساسی مدیریت دیابت است. روزانه حداقل ۳۰ تا ۴۵ دقیقه فعالیت بدنی برای کنترل سطح قند خون ضروری است. البته هر فرد مبتلا باید با مشاور بهداشتی خود مشورت کند تا بداند چه نوع ورزشی با شرایط او مطابقت دارد.
5. دانش زیاد در کنترل دیابت یک قدرت است و اگر بتوانید نحوه تشخیص هرگونه مشکل را بیاموزید، می توانید یک همیار واقعی برای فرد مبتلا به دیابت باشید. بهتر است علائم و درمان سریع بالا و پایین بودن سطح قند خون را بشناسید تا بتوانید به هنگام مواجهه فرد، کمک و مدیریت درستی داشته باشید. شما همچنین می توانید با درک شرایط فرد مبتلا به دیابت بیشتر کمک کنید. به عنوان مثال: اگر فرد مبیتلا به دیابت بیش از حد معمول تحریک پذیر به نظر می رسد، ممکن است به دلیل تغییر سطح قند خون او باشد.
6. صبور باشید و بدانید که برای برخی از افراد یادگیری زندگی با دیابت دشوار است. فراموش نکنید که بیماران دیابتی روزهای خوب و بد زیادی دارند و ممکن است گاهی به حمایت عاطفی شما نیاز داشته باشند.

به خاطر داشته باشید که:

افرادی که یکی از اعضای خانواده آن ها به ویژه یکی از بستگان نزدیکشان مبتلا به دیابت است، در مقایسه با افرادی که دیابت در بستگانشان وجود ندارد، بیشتر در معرض خطر ابتلا به دیابت هستند. فراموش نکنید که دیابت شدیداً تحت تأثیر ژنتیک قراردارد.

شما همواره این سوال را مطرح می کنید که آیا در صورت تشخیص ابتلای یکی از اعضای خانواده باید بقیه اعضا نیز از نظر دیابت غربالگری شوند؟

در پاسخ باید بگوئیم بله، همه اعضای خانواده باید به دنبال غربالگری باشند و امور مربوط به پیشگیری دیابت را آموزش دیده و در سبک زندگی خود اجرا کنند.

همچنین برای جلوگیری از ابتلا به دیابت نوع ۲، می توان دستورالعمل های پیشگیرانه خاصی را دنبال کرد. این دستورالعمل ها شامل:

1. فعالیت بدنی منظم
2. رژیم غذایی سالم و مناسب
3. ثابت نگه داشتن وزن، متناسب با قد
4. بعد از ۴۵ سالگی هر سه سال یکبار سطح قند خون خود را آزمایش کنید.

به عنوان نکته پایانی ،آیا می دانید بهترین سلاح خانواده ها برای مبارزه با دیابت چیست؟

آموزش خودمراقبتی بهترین صلاح خانواده ها در پیشگیری، مدیریت و کنترل دیابت است. آگاهی از دیابت به این معنی است که می دانید چه زمان و چگونه آن را درمان کنید و همچنین چگونه از این بیماری به بهترین نحو پیشگیری کنید.

The post دیابت و خانواده appeared first on پرتال کلینیک تخصصی دیابت پارسیان.

شیوالی در یک خانواده بزرگ و اصیل در حال بزرگ شدن بود. هویت او با علاقه زیاد به خوردن در حال نمایان شدن بود تا اینکه مبارزه او با دیابت چالش جدیدی را برایش فراهم نمود.

او داستانش را اینگونه شرح می دهد.

نام : شیوالی

سن: ۳۷ ساله

* مبتلا به دیابت نوع دو به مدت ۱۱ سال

” سالیان زیادی است که با وجود دیابتم در حال مبارزه با زندگی هستم.”

بیوگرافی شیوالی با دیابت

۰در زمان تشخیص دیابت۲۶ سال داشتم و در ماه های اول بارداری بودم.

۰ به مدت کوتاهی بعد از تشخیص دیابت سقط جنین داشتم.

۰ مدت زمان زیادی را با خجالت و شرمساری از اینکه به دیابت مبتلا شده ام گذراندم و در کنار این موضوع، عادات غذایی ناسالم و عدم تحرک هم برنامه زندگی ام اضافه شد. در واقع من یک شیوه زندگی ناسالم را انتخاب کرده بودم.

۰ در هر بار ملاقات با پزشکم فقط داروهایم بیشتر میشد و در حال سوق به سمت عوارض جانبی ناخوشایند بودم.

. فعالیت بدنی را شروع و در گروه کوه نوردی ثبت نام کردم.

۰در سال گذشته دیابتم تحت کنترل قرار گرفت.

۰ حالا می خواهم به سایرین در موقعیت مشابه خودم برای روبه رو شدن با شرایط شان و پذیرش تغییر در شیوه زندگی شان کمک نمایم.

عواطف

تشخیص دیابت برای من شرایط سختی بود. مدت زمان کمی قبل از تشخیص دیابت من متوجه شده بودم که باردار هستم و بابت این موضوع خیلی هیجان زده بودم.

در معاینه معمول در هفته هشت بارداری ، پرستار تست قندخون برایم انجام داد و قندخون من ۳۴۲ بود. پدرمن، دیابت نوع دو داشت، بنابراین من می دانستم که این قندخون برای من بالاست. من به بیمارستان ارجاع داده شدم و با پزشک متخصص در دیابت بارداری ملاقات کردم. او بلافاصله برای من انسولین تجویز کرد. این پیشامد برای من شوک بزرگی بود.

شرایط زمانی بدتر شد که من در هفته دوازده بارداری سقط کردم. روزی که من بارداری ام را به اطرافیانم اعلام کردم دقیقا روزی بود که من کودکم را از دست دادم. بعد از حدود شش ماه من مجددا باردار شدم ولیکن همیشه از اینکه دوباره سقط داشته باشم می ترسیدم. من در طی بارداری مدت زمان زیادی را در شرایط گرسنگی می گذراندم، چون از غذا خوردن می ترسیدم. من تصور میکردم هرچیزی که بخورم قندخونم را افزایش خواهد داد.

در فرهنگ من این عقیده هست که اگر شما بیمار هستی، بنابراین ناتوانی و این گناه توست. بنابراین تحت فشار هستی . اگر شما درباره مشکلات و وضعیت سلامت خود صحبت کنی این نوعی شرمساری برای خانواده ات است.

دوستان و خانواده

زمانی که دیابت در من تشخیص داده شد، من سریعا این موضوع را با همسرم و خانواده ام مطرح کردم.

دیابت زندگی مشترک من را نیز تحت تاثیر قرار داد. من به طور کامل اعتماد به نفسم را از دست دادم و احساس می کردم دیگر جذاب نیستم. همه چیز از تزریق انسولین تا افت قندخون برایم سخت بود. همسرم همیشه مراقبم بود ولی دیابت به عنوان شخص سومی وارد ارتباط ما شده بود.

زندگی فعال

زمانی که در حال رشد بودم، خانواده من در اداره پست کار می کردند و من به همراه برادرها و خواهرهایم در خانه بودیم و بیرون نمی آمدیم.بنابراین ما هیچ فعالیت بدنی وجود نداشتیم. کلاس های ورزشی هم نداشتیم. خوردن یکی از برجسته ترین کارهای ما بود.

در مدرسه و دانشگاه، من همیشه دختر چاقی بودم. اما در عین حال دختر سرگرم کننده ای هم بودم. دوستانم از گذراندن وقت شان با من خوشحال بودند. زندگی برای من عالی بود و احساس نیازی برای کاهش وزن احساس نمی کردم.

عمه من ( پدربزرگم دیابت داشت) برای جمع آوری پول برای خیریه در مسابقات دومیدانی شرکت می کرد. او از من خواست که برای انجام اینکار به او ملحق شوم. او مرا تشویق می کرد تا فعال باشم و بنابراین من را به دویدن دعوت می کرد. اما من گاهی اوقات اینکار را انجام می دادم. من دویدن را دوست نداشتم . تقریبا سه سال قبل خواهر زاده من دچار سوختگی شد .این حادثه سبب شد تا من شروع به کار کنم و متوقف نشوم.

با تحرک بیشتر وزن من کاهش یافت و کنترل قندخونم بهتر شد. در سال ۲۰۱۷ انگشت پای من شکست و من نتوانستم بدوم. به دنبال این اتفاق وزن من شروع به افزایش کرد.

وزن من افزایش یافت و من دوباره نیازمند به تزریق انسولین شدم. در طی چند ماه داروهای مصرفی من به بیشترین حد خود رسیدند.

در آن زمان پدربزرگم تصمیم گرفت برای جمع آوری پول برای خیریه و کاهش وزن مجددا بدود. من تصمیم گرفتم به او ملحق شوم. من می دانستم که نمی توانم بدوم ، اما فکر کردم که می توانم رژیم غذایی خود را بهبود بخشم و این می تواند تا حدی وزن مرا کاهش دهد.

منبع: https://www.diabetes.org.uk/your-stories/shivali-remission

The post داستان دیابتی های موفقیت appeared first on پرتال کلینیک تخصصی دیابت پارسیان.

دیابت چگونه بر رانندگی تاثیر می گذارد؟

فردی که مبتلا به دیابت می باشد ممکن است با دو مورد مواجه شود که بر توانایی رانندگی او تاثیرگذار باشد. این دو مورد عبارتند از:

• زمانی که قندخون فرد به کمتر از ۷۰ میلی گرم بر دسی لیتر می رسد. در این شرایط فرد دچار افت قندخون شده است.
• در صورتیکه فرد به عوارض دیابت مبتلا شده باشد ممکن است رانندگی برای او با مشکلاتی همراه باشد. از جمله این عوارض می توان به مشکلات چشمی ( رتینوپاتی ) و مشکلات اعصاب ( نوروپاتی ) اشاره نمود.
• در صورتی که شما مبتلا به دیابت هستید و هر کدام از عوارض گفته شده را دارید، باید با مسئول صدور گواهینامه در این باره مشورت کنید.

قوانین راهنمایی و رانندگی براساس نوع وسیله نقلیه ای که شما می خواهید برانید متفاوت می باشند. در ادامه در مورد مواردی که شما نیازمند به دانستن آنها هستید بحث می کنیم.

برای رانندگی با ماشین های بزرگ  شما نیاز به گواهینامه پایه دو دارید. قوانین این نوع از وسایل نقلیه می تواند پیچیده تر باشد مخصوصا اگر شما دیابت داشته باشید.

رانندگی و چگونگی درمان دیابت شما

ممکن است همه افراد مبتلا به دیابت افت قندخون را تجربه نکنند.  این شرایط می تواند در افرادی که داروهای خاصی برای درمان دیابت مصرف میکنند مانند انسولین و داروهایی مانند سولفونیل اوره ها  بیشتر اتفاق بیافتد. در صورتی که درباره اثرات داروهای دیابت خود اطلاعات کافی ندارید با تیم درمانی در این باره مشورت  نمایید .

دیابت و عوارض چشمی

با گذشت زمان دیابت کنترل نشده به رگهای داخل چشم صدمه می زند و می تواند منجر به کاهش بینایی شود. در افراد دیابتی و با فشارخون بالا احتمال بروز مشکلات چشمی بیشتر است. در صورتیکه مشکلات چشمی دارید، باید تست دقیق بینایی را انجام دهید. برخی از مشکلات چشمی را می توان با موفقیت درمان نمود و این بدان معنا است که شما می توانید گواهینامه رانندگی خود را تمدید نمایید.

سایر عوارضی که می توانند بر روی توانایی رانندگی تاثیر بگذارند:

دیابت می تواند بر رو اعصاب تاثیر بگذارد. آسیب اعصاب می تواند بدین معنا باشد که شما وجود احساس را در دستها و پاها از دست داده اید ، همچنین باعث مشکلاتی در سایر بخش های بدن می شود. در صورتی که نوروپاتی یا قطع شدگی اندام اتفاق افتاده باشد بدین معنا است که شما نیاز به استفاده از چرخ ویلچر هستید شما باید طریقه استفاده درست از این وسیله را یاد بگیرید.عوارض قلبی نیز می توانند بر روی توانایی رانندگی و داشتن گواهینامه رانندگی تاثیر بگذارد.

       سایر عوارضی که نیاز به آگاهی درباره آنها دارید مواردی است که منجر به از دست رفتن هوشیاری یا تمرکز می شوند ،

      مانند آپنه خواب. این شرایط می تواند قدرت تمرکز شما را به علت بی خوابی در طی روز کاهش دهد.

نحوه مدیریت رانندگی در صورتی که در خطر افت قندخون قرار دارید:

قبل از رانندگی به این چک لیست دقت نمایید. این چک لیست خطر افت قندخون در حین رانندگی را برای شما کاهش می دهد و به شما یاد می دهد چگونه رانندگی ایمن تری داشته باشید.

. با علایم افت قندخون آشنا باشید – اگر هوشیار خود را از دست داده اید، نمی توانید رانندگی کنید.

. دستگاه و نوارهای تست قندخون را در ماشین داشته باشید.

. قندخون خود را قبل از شروع رانندگی کنترل کنید و در سفرهای طولانی هر دو ساعت قندخون خود را کنترل نمایید.

. قبل از شروع رانندگی قندخون شما باید ۹۰ میلی گرم بر دسی لیتر و بیشتر باشد. اگر قندخون شما کمتر از ۹۰ میلی گرم بر دسی لیتر است، مقدار ماده قندی قبل از شروع رانندگی بخورید.

. اگر قندخون شما کمتر از ۷۰ میلی گرم بر دسی لیتر می باشد ، افت قندخون را درمان نمایید و قندخون خود را قبل از رانندگی کنترل کنید.

. همیشه مواد قندی شیرین را در ماشین در محلی که دسترسی به آن راحت است قرار دهید.

. در سفرهای طولانی زمانی را به استراحت اختصاص دهید.

. وعده ها و میان وعده را به تاخیر نیاندازید.

زمانی که قندخون خود را برای رانندگی کنترل می کنید:

این بدان معنا است که در سفرهای طولانی قندخون خود را هر دو ساعت کنترل کنید.

اگر رانندگی را شروع کرده اید و حین رانندگی دچار افت قندخون شده اید این اقدامات را انجام دهید:

1. ماشین را آهسته پارک کنید.
2. ماشین را خاموش کنید. سویچ را خارج و از ماشین پیاده شوید.
3. یک ماده شیرین که قند آن به سرعت جذب می شود مانند آب قند یا آب میوه بخورید، بعد از ۱۵ دقیقه یک ماده قندی که قند آن آهسته جذب می شود مانند یک تکه نان نیز بخورید.
4. تا ۴۵ دقیقه بعد از اینکه قندخون شما به ۹۰ میلی گرم بر دسی لیتر یا بالاتر برسد، رانندگی نکنید. این زمانی است که سطح هوشیاری شما مجددا به حالت طبیعی بر می گردد.

علایم و نشانه های افت قندخون عبارتند از:

. لرزش و ضعف

. افزایش ضربان قلب

. تعریق

. عصانیت

. گیجی و خواب آلودگی

. سردرد

. گرسنگی شدید

. خستگی مفرط

. از دست دادن هوشیاری

گردآورنده : مریم احمدی نژاد

The post دیابت و رانندگی appeared first on پرتال کلینیک تخصصی دیابت پارسیان.

۲-  برخی از افراد عنوان می کنند که خوردن میان وعده یا تزریق انسولین در محل کار برایشان آسان نیست.  اگر دیابت دارید و این مشکل برای شما نیز وجود دارد می توانید به همکاران خود بگویید دیابت دارید تا کنترل قند برای شما آسان تر گردد. همواره به خاطر داشته باشید سلامت شما در اولویت قرار دارد تا حرف اطرافیان.

۳- ممکن است در محل کار شیرینی یا مواد شیرین برای میان وعده وجود داشته باشد سعی کنید میان وعده سالم و مناسب افراد دیابتی با خود همراه داشته باشید.

۴- همیشه ظرف مخصوص ناهار و میان وعده خود را همراه داشته باشید.همچنین به عنوان نوشیدنی می توانید چای یا آب بنوشید.

۵- اگر پشت میز هستید روشی را پیدا کنید که منجر به حرکت و فعالیت شما گردد. هر ۳۰ دقیقه یکبار پیاده روی کوتاهی داشته باشید حتی اگر طی نمودن راهروی محل کار باشد. اگر مجبور به نشستن هستید بهتر است هر نیم ساعت یکبار ماهیجه های خود را تحت کشش قرار دهید.

۶- همیشه ماده قندی همراه داشته باشید تا در صورت بروز افت قند خون بتوانید از آن استفاده نمایید. داروهای مصرفی و موادغذایی مورد نیاز را داخل کشوی میز و نزدیک به خود بگذارید. همچنین اطلاعات لازم درباره علایم و نحوه درمان افت قندخون را به یک یا دو نفر از همکاران خود بدهید تا در صورت لزوم بتوانند به شما کمک نمایند.

۷- از پزشک خود در ارتباط با زمان های کنترل قند خون سوال کنید. ممکن است مجبور باشید در زمان خاصی قند خون خود را در محل کار نیز کنترل نمایید.

۸-ممکن است نیاز باشد از دستگاه پایش مداوم قند خون استفاده کنید که این دستگاه قند شما را لحظه به لحظه در طول روز کنترل می کند( دستگاه CGMS).  پزشک این دستگاه را زیر پوست شما متصل می نماید. این دستگاه می تواند شما را از نوسانات قند هوشیار سازد. این دستگاه پیشنهاد مناسبی برای افرادی است که مشغله کاری زیادی دارند و برای کنترل قند خون خود وقت ندارند.

۹- حتما برنامه ریزی برای کنترل قند خون خود داشته باشید و ویزیت بعدی پزشک را در آن یاد داشت کنید و اگر می توانید ویزیت بعدی خود را قبل از تعطیلات قرار دهید تا تداخلی با کار شما نداشته باشد.

۱۰-در صورتی که با وجود دیابت در محل کار با مشکلی مواجه شدید می توانید از تیم درمان دیابت خود کمک بگیرید و از توصیه های آنها استفاده نمایید.

۱۱- حتما به یاد داشته باشید در محل کار  انسولین خود را در دمای مناسب قرار دهید. انسولین را در دمای خیلی سرد یا گرم قرار ندهید، زیرا تغییرات دمایی شدید خاصیت درمانی انسولین را کاهش می دهد.

https://www.webmd.com/diabetes/blood-sugar-coach-17/diabetes-control/diabetes-at-work

The post کنترل دیابت در محل کار appeared first on پرتال کلینیک تخصصی دیابت پارسیان.

معمولا مراقبت از افراد دیابتی در همه گروه های سنی اهمیت دارد، ولیکن همراه با افزایش سن تغییراتی در فرد دیابتی اتفاق می افتد که دیابت را بیشتر تحت تاثیر قرار می دهد.

انتخاب غذایی برای افراد سالمند دیابتی

گاهی اوقات توصیه های غذایی در افراد سالمند دیابتی ممکن است با توصیه های معمول برای سایر افراد متفاوت باشد. معمولا تعداد افراد سالمندی که دچار کاهش وزن هستند بیشتر از افراد سالمند دچار اضافه وزن می باشد. معمولا این افراد دچار کمبود مواد مغذی هم هستند .

کاهش مصرف نمک، چربی و قند ممکن است برای همه سالمندان دیابتی مفید نباشد. مصرف نامنظم موادغذایی یا تغذیه بد می تواند منجر به بروز افت قندخون در فرد مبتلا به دیابت شود.

ضعف در بهداشت دهان، تاثیر برخی داروها بر سیستم گوارشی و کاهش تحرک همگی منجر به بروز مشکلاتی در خوردن می شوند. دریافت مایعات اغلب در افراد سالمند کم است و این موضوع می تواند منجر به کم آبی، خصوصا در طی یک دوره بیماری شود. افراد سالمند در معرض خطر باید ارزیابی غذایی داشته باشند. این افراد باید توصیه های لازم را از مشاور تغذیه در مورد مصرف بیشتر کالری، مکمل های غذایی و جانشین ها، کاهش وزن و کاهش مصرف نمک دریافت نمایند.

اگر از فرد سالمند در خانه سالمندان مراقبت می شود، ارزیابی تغذیه و رژیم غذایی باید بخشی از برنامه مراقبت باشد. ارجعیت های غذایی فرد بخشی مهم در برنامه رژیم غذایی همه افراد است و افراد سالمند دیابتی باید قادر به ادامه رژیم غذایی همراه با لذت خوردن موادغذایی متنوع باشند.  افراد فعال در خانه سالمدان باید در مورد نیازهای خاص افراد مبتلا به دیابت آموزش لازم را دریافت نمایند.

فعالیت بدنی سالمندان دیابتی

انجام فعالیت بدنی توسط سالمندان در تقویت قدرت عضلات و ماهیچه ها،  بهبود تعادل، بهبود عملکرد مغزی و بهبود حساسیت به انسولین کمک کننده می باشد. از دیگر مزایای انجام فعالیت بدنی می توان به افزایش توانایی در ادامه خود مراقبتی، بهبود شرایط روحی روانی و پیشگیری در افتادن ها اشاره کرد. اگر شما سالمند مبتلا به دیابت هستید هدف خود را “فعال بودن بیشتر تا جایی که توانایی دارید”  قرار دهید.

مطالعات نشان داده اند  افراد سالمند ( از جمله کسانی که دچار ضعف هستند) از انجام فعالیت های مقاومتی سبک و آموزش های تعادلی سود می برند. فیزیوتراپیست می تواند تمرینات ورزشی را به افرادی که در بستر هستند و  یا کسانی که از صندلی چرخدار استفاده می کنند ارائه دهند. به خاطر داشته باشید  قبل از شروع هرنوع فعالیت جدید ورزشی با پزشک خود مشورت نمایید.

مطلبی با عنوان “۸ راه کار ورزشی برای کنترل دیابت” منتشر شده که خواندن آن خالی از لطف نیست.

افت قند خون در سالمندان دیابتی

افت قند خون معمولا هنگامی اتفاق می افتدکه قندخون به زیر عدد  ۷۰ برسد . در افراد سالمند ممکن است عوامل خطری وجود داشته باشد که منجر به افت قندخون شوند. این عوامل خطر عبارتند از:

1. تزریق انسولین یا مصرف برخی داروهای خاص دیابتی
2. مشکلات مزمن کلیوی
3. حذف وعده های اصلی یا میان وعده ها
4. داشتن بیماری های همراه دیگر

بعضی افراد سالمند دیابتی ممکن است علایم هشداردهنده ی افت قندخون را کمتر داشته باشند و بعضی دیگر ممکن است حتی علامتی نداشته باشند. این بدان معنا است که فرد مراقبت کننده ممکن است علایم زیر را به عنوان اولین علامت تجربه نماید:

1. عدم توانایی در تمرکز
2. تغییر شخصیت
3. سردرد صبحگاهی
4. اختلال خواب

نادیده گرفتن افت قندخون و عدم درمان آن ممکن است باعث بروز علایم ناخوشایندی شود که عبارتند از:

1. گیجی
2. عدم توانایی در خود مراقبتی و صحبت
3. کاهش اشتها
4. رفتار تهاجمی
5. عدم تعادل و افتادن
6. از دست رفتن هوشیاری
7. آسیب شناختی
8. حمله های قلبی یا سکته

درمان افت قند خون

به منظور درمان افت قند خون فرد باید سریعا اقدام نماید و حتما باید از مایعات و نوشیدنی های شیرین یا قرص گلوکز استفاده کند و بعد از مدت زمان مشخص یک میان وعده مانند بیسکوییت مصرف نماید. در صورت از دست دادن هوشیاری حتما باید با اورژانس تماس گرفته شود . برای افراد سالمند درخانه سالمندان باید یک کیف شخصی همراه با درمان های افت قندخون در دسترس باشد.

پیشگیری  از افت قند خون

برای پیشگیری از افت قند خون، وعده های اصلی غذایی را میل کنید و در میان وعده ها موادغذایی حاوی کربوئیدرات استفاده کنید. با علایم و نشانه های افت قند خون آشنا باشید. کنترل قندخون نباید بسیار فشرده باشد و داروها باید برای هر فرد به طور صحیح و خاص خود او باشد. درباره داروهای مصرفی با پزشک مشورت نمایید.

کنترل قندخون به شناسایی افراد سالمندی که در معرض خطر افت قندخون قرار دارند کمک می کند اما این کنترل باید در کنار نتیجه تست های آزمایشگاهی مانند A1C قرار گیرد.

سلامت روانی  و احساس خوب بودن

افسردگی در افراد با بیماری های طولانی مدت مانند دیابت شایع تر است. افسردگی ممکن است با وجود مشکلات سلامتی پیچیده در افراد سالمند کمتر مورد توجه قرار بگیرد. آسیب دردناک اعصاب، زخم های پا و اثرات نامطلوب داروها همگی می توانند به بروز افسردگی کمک کنند.

خطر زوال عقل نیز با بالا رفتن سن افزایش می یابد. هرگونه تاثیرات روانی ممکن است بر توانایی موفقیت در کنترل دیابت تاثیر بگذارد. تست های ساده برای غربال گری افسردگی و زوال عقل در دسترس می باشد. شناسایی این مشکلات در مراحل اولیه در محدود کردن اثرات بلند مدت آنها کمک کننده می باشد.

در افرادی که در خانه سالمندان هستند، غربال گری از نظر مشکلات روانی در زمان پذیرش و سپس به صورت سالانه پیشنهاد می شود.

بیماری و پذیرش در بیمارستان

توصیه می شود  افراد سالمند مبتلا به دیابت به خصوص کسانی که در خانه سالمندان زندگی می کنند در هنگام وقوع مشکلی به بیمارستان مراجعه نمایند زیرا دیابت و بیماری مستقیما بر یکدیگر تاثیر گذارند .

قند خون در هنگام ابتلا به بیماری به سرعت افزایش می یابد بخصوص در افراد سالمندی که دچار کم آبی شده اند. در زمان بیماری نیاز است قندخون به دفعات بیشتری کنترل شود، مصرف داروها قطع نشود و نیاز است مراقبین حمایت بیشتری از بیمار داشته باشند.  این موضوع اهمیت دارد که مراقبین دستورالعملی برای برنامه مراقبت شخصی فرد داشته باشند.

در صورت نیاز به بستری در بیمارستان یک کپی از برنامه مراقبت خود، همچنین سابقه مصرف داروهای دیابتی و درمان های اخیر را همراه داشته باشید.

خودمراقبتی در سالمندان دیابتی

تغییرات فیزیکی بدن و افزایش سن ممکن است بر توانایی فرد در خود مراقبتی تاثیر گذار باشد . این تغییرات هر زمان باید پیگیری گردد و در صورت لزوم درمان دارویی تغییر نماید.

سن عامل مهمی برای مشکلات رایج چشمی مانند گلوکوم، کاتاراکت و مشکلات چشمی است.  کاهش بینایی و کاهش تحرک ممکن است منجر به کاهش مراقبت از پا در فرد سالمند دیابتی شود که پیامد آن می تواند از دست رفتن توجه به علایم مشکلات اولیه در پاها باشد. بی اختیاری ادرار می تواند علامتی برای شرایط متعددی مانند کنترل ضعیف قندخون و تغییر در عملکرد کلیه باشد.

این ساده است که تصور کنیم علایم مربوط به فرایند پیری یا به علت دیابت است. با این وجود، این موضوع اهمیت دارد که برای هر نشانه جدید با پزشک و مشاور مربوطه مشورت شود.

منبع

The post دیابت و سالمندان appeared first on پرتال کلینیک تخصصی دیابت پارسیان.

اولین جلسه کارگاه ویژه کودکان دیابتی ( ویژه سنین ۷ تا ۱۱ سال)

قدم بعدی شما آگاهی از اصول کنترل دیابت کودکان است زیرا باید تا زمانی که فرزندتان توانایی لازم در انجام وظایف مربوط به دیابت خود مثل تزریق انسولین را به دست نیاورده است، به جای وی این وظایف را بر عهده بگیرید. بنابراین لازم است تا با شرکت در کلاسهای آموزشی دیابت مهارتهای زیر را بدست آورید:
۱- روش و زمان صحیح انجام آزمایش قندخون با استفاده از دستگاه گلوکومتر
۲- روش صحیح تزریق انسولین و تغییر مقدار آن براساس نوع و مقدار غذا و میزان فعالیت
۳- اصول تغذیه صحیح در دیابت
۴- علایم و نحوه درمان هیپوگلیسمی ( افت قندخون) مخصوصا تزریق آمپول گلوکاگون
۵- علایم قندخون بالا و نحوه انجام آزمایش کتون ادرار
۶- روشهای کنترل دیابت درهنگام بیماری

اگر فرزند شما در سنین پایین مبتلا به دیابت شده است این نکته را همیشه به خاطر بسپارید که وی در درجه اول یک کودک است و ابتلای وی به دیابت دردرجه دوم اهمیت قرار دارد. بنابراین کودک نیز همانند تمام کودکان دیگر نیازمند رشد اجتماعی و عاطفی است. شما باید به نیازها و خواسته های طبیعی وی احترام بگذارید و تا حد امکان در رفع آنها بکوشید.
به عنوان مثال روشهای جدید درمان دیابت این امکان را به فرزند شما می دهند که مانند بقیه بچه ها به صرف غذای مورد علاقه اش بپردازد. در زندگی همه ما زمان هایی وجود دارد که میل به غذا نداریم و یا اشتهای ما به غذای بیشتر است. بنابراین به فرزند خود اجازه دهید تا این احساس را در خود تجربه کند که می تواند یک زندگی طبیعی و لذت بخش داشته باشد.
والدین آرام، بردبار ، با گذشت، آسان گیر ، واقع گرا، علاقه مند و مطلع از روشهای صحیح برخورد با یک کودک دیابتی نقش بسیار مهمی در افزایش اعتماد به نفس و بلوغ عاطفی- اجتماعی فرزند خود برعهده دارند. این والدین به فرزند خود اجازه می دهند تا مطابق با سن خود، وظایف مربوط به دیابت را انجام دهد و مسئولیت آنها را نیز خود برعهده بگیرد. این امر باعث می شود تا وی احساس کند که می تواند تا حد زیادی از عهده حل مشکلاتش برآید و در نتیجه اعتماد به نفس زیادی پیدا خواهد کرد. البته حمایت عاطفی شما باید همیشه همراه با وی باشد و در مواقع بروز مشکلات به کمک او بیاید.
بخاطر داشته باشید که فرزند شما تنها در صورتی بطور فعال برنامه های کنترل دیابت از جمله آزمایش قندخون را اجرا می نماید که هیچگونه اجباری از جانب شما یا دیگران احساس نکند. تا فرزند شما خود به این نتیجه نرسد که این برنامه ها واقعا برای وی مفید می باشند، هرگونه فشاری از جانب شما برای اجرای برنامه نه تنها کمکی به وضعیت موجود نمی کند، بلکه آن رامشکل تر نیز خواهد ساخت و تنش های زیادی را در خانواده بوجود خواهد آورد.
والدین بیش از حد مضطرب، فرزندانی بیش از حد نگران و وابسته بوجود خواهند آورد. این والدین که تمام کارهای وابسته به دیابت فرزند خود را شخصا انجام می دهند باعث کاهش حس اعتماد به نفس وی که یکی از پایه های زندگی مستقل است خواهند شد.
والدینی که فرزند خود را بیش از حد آزاد می گذارند نیز بر این عقیده اند که مصرف سر وقت غذا و یا تزریق به موقع انسولین برای فرزندانشان بسیار مشکل است. در واقع این والدین در عین محبت فراوان به فرزند خود، اهمیت کمتری برای نظم و ترتیب در دیابت قائل هستند و این باعث می شود تا در آینده کودک نتواند از عهده حل مشکلات متعددی که با آنها روبه رو خواهد شد برآید.
در عوض والدین سخت گیر معتقدند که کنترل مطلوب خون حتی در سنین پایین باید از طریق بکارگیری یک روش کاملا منظم و سخت گیرانه صورت پذیرد. ولی در اینجا معایبی نیز وجود دارد. فرزند شما ممکن است از نتایج بالا یا پایین قندخون که در این سنین کاملا طبیعی است احساس گناه کند. بنابراین هیچ وقت نتایج آزمایش قندخون فرزندتان را با کلماتی مثل خوب یا بد تفسیر نکنید. بلکه فقط به بالا ، پایین و یا طبیعی بودن آن اشاره کنید و همچنین به خاطر داشته باشید که در حال حاضر حتی با بکارگیری روشهای جدید کنترل دیابت مثل تزریقات متعدد انسولین، امکان اینکه قندخون در تمام اوقات در حد طبیعی باشد وجود ندارد. فرزندان والدین سخت گیر در سنین بلوغ معمولا پرخاشگر خواهند شد.

فرزندان والدین بی تفاوت از طریق عدم رعایت رژیم غذایی و یا سرباز زدن از تزریق انسولین خود در صدد جلب توجه والدین بر می آیند. آنها به دلیل نبود نظم و انضباط در زندگی و نیز عدم حمایت و نظارت کافی از جانب والدین معمولا افسرده هستند.

همانطور که قبلا گفته شد نقش شما به عنوان پدر یا مادر یک فرزند دیابتی بتدریج با رشد فرزندتان تغییر خواهد کرد که در ادامه به آنها اشاره خواهد شد:
سنین قبل از مدرسه:
در این سنین تمامی وظایف مربوط به دیابت فرزندتان بر عهده شماست ولی باید بتدریج وی را با وظایف درگیر نمایید ( مثلا گرفتن یک نقطه از پوست برای تزریق انسولین و یا انتخاب یکی از انگشتان برای انجام آزمایش قندخون )
سنین دبستان:
در این سنین نیز قسمت عمده وظیفه کنترل دیابت فرزندتان برعهده شماست ولی باید بتدریج انجام آزمایشهای قندخون و نیز تزریق گهگاه انسولین را شروع نماید. معمولا در سن ۱۲ – ۱۰ سالگی اکثر بچه ها قادرند تا انسولین خود را تزریق کنند ولی شما باید مواظب باشید تا در مواقع فراموشی، انجام آن را به وی یادآوری نموده و یا تذکرات لازم را مثلا در مورد لزوم مصرف غذا قبل از انجام ورزش در مدرسه به او یادآوری نمایید.
در این سنین که معمولا فعالیت بدنی خارج از خانه ( معمولا در مدرسه ) همراه با دیگر بچه ها زیاد می شود، فرزند شما می تواند مقداری از مسئولیت تنظیم رژیم غذایی هنگام انجام ورزش ( یعنی خوردن غذای حاوی کربوئیدرات قبل از ورزش ) را بر عهده بگیرد. شرکت درکنترل شخصی دیابت در این سنین اعتماد به نفس فرزند شما را به نحو چشمگیری افزایش داده، وی را برای مقابله با مشکلات آینده آماده خواهد ساخت.
سنین نوجوانی:
اصولا برخورد با نوجوانان به علت مقثضیات این دوران از پیچیدگی و ظرافت خاصی برخوردار است مخصوصا اگر دیابت نیز به این پیچیدگی بیفزاید. بنابراین وظیفه سنگینی در این دوران برعهده شماست. از آنجایی که یکی از خصوصیات مهم این دوران احساس استقلال است، وظیفه شما تنها انجام نظارت غیر مستقیم و داشتن حمایت عاطفی از فرزندتان می باشد. شما باید در این سنین از اعمال هرگونه کنترل آمرانه و مستقیم نسبت به نحوه کنترل دیابت وی ( مثلا نوع تغذیه ) پرهیز نمایید و او را در انجام وظایف محوله آزاد بگذارید.

فرزند شما باید در این دوران پس از دیدن آموزشهای لازم، در تصمیم گیریهای مربوط به درمان دیابت خود بطور فعال شرکت نماید. همچنین از آنجایی که بیشتر اوقات خود را در بیرون از خانه و با دوستان خود می گذراند و دوست دارد که از هر نظر همانند آنها باشد، ممکن است دیگر مثل گذشته به کنترل دیابت خود ( مخصوصا رعایت رژیم غذایی ) اهمیت ندهد و یا حتی دیابت خود را فراموش نماید. افسردگی نیز در این سنین غیرشایع نیست زیرا فرزند شما در این دوران شدیدا حساس است. همچنین در این هنگام فرزند شما با عوارض دیابت آشنا خواهد شد و این امر ممکن است منجر به بروز یاس، نامیدی و عدم پیگیری جدی برنامه درمانی گردد.
در این موقع شما باید کاملا مراقب باشید تا وی احساس نکند که تمامی ناملایمات و استرسهای وی ناشی از دیابت او هستند. همچنین شما باید شرایط را به نحوی فراهم نمایید که فرزند شما اهمیت کنترل دقیق قندخون در پیشگیری از عوارض دیابت و داشتن یک زندگی شاداب و پرنشاط را بخوبی درک کند. مشاوره با یک روانشناس خانواده ، ملاقات با افراد دیابتی که زندگی فعال و موفقی دارند و انجام فعالیت ورزشی منظم همگی فرزند شما را در رسیدن به این هدف یاری می دهند.
اگر برخورد شما با دیابت فرزندتان کاملا اصولی باشد، او در مطرح کردن موضوع دیابت خود با دوستانش هیچگونه مشکلی نخواهد داشت. او نباید از گفتن این مسئله به دوستان خود که دارای رژیم غذایی است و انسولین تزریق می کند خجالت بکشد. گاهی اوقات این مسئله عواقب سوئی را هم در کوتاه مدت ( بالا رفتن قندخون ) و هم بلندمدت ( احساس افسردگی و گناه ) در پی خواهد داشت.
مثلا اگر طی یک گردش در بعدازظهر، دوستان وی او را به خوردن یک بستنی دعوت می کنند ، فرزند شما می تواند براحتی این مسئله را بیان کند که به علت بیماری دیابت، وی باید رژیم خاصی را رعایت کند و توضیح دهد که در این رژیم ، مصرف مواد غذایی باید کاملا حساب شده و طبق برنامه مشخصی باشد و اینکه او می تواند هنگام نهار یا شام با تنظیم انسولین و مقدار غذای خود از بستنی نیز استفاده نماید. البته در عین حال از دوستان هم بخاطردعوتشان تشکر و قدردانی می نماید. بدین ترتیب وی هم بخوبی از عهده کنترل دیابت خود برآمده و هم اوقات خوشی را با دوستان خود گذرانده است.
هنگامی که فرزند شما به یک مهمانی با حضور دستان دعوت شده است، مراجعه به پزشک و متخصص تغذیه قبل از مهمانی و گرفتن راهنمایی های لازم در خصوص تنظیم مقدار انسولین بر اساس نوع و مقدار غذا و نیز انتخاب مناسب غذاها نقش بسیار موثری در کنترل مطلوب دیابت برعهده دارد و در عین حال فرزند شما نیز از موقعیتها و ارتباطات اجتماعی پیش روی خود لذت بیشتری خواهد برد.

صرف نظر از اینکه فرزند شما در چه سنی قرار دارد شما باید مدیر و کارکنان مدرسه و مخصوصا معلمان را از دیابت وی آگاه نمایید. همچنین ضروری است تا این افراد با اصول بنیادی دیابت و مراقبت از آن آشنایی داشته باشند.
آنها باید بدانند که دیابت در اثر عدم توانایی لوزالمعده در ترشح انسولین بوجود می آید و درمان آن شامل تزریقات روزانه انسولین و رعایت رژیم غذایی است. آگاهی دادن به مسئولان مدرسه در مورد چگونگی شناخت و درمان صحیح حملات افت قندخون از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. همچنین شما باید این نکته را برای آنها تشریح نمایید که فرزند شما می تواند در تمامی فعالیتهای مدرسه شرکت کند و نباید با وی رفتاری متفاوت از دیگر شاگردان داشت. برگزاری جلسات متعدد گفتگو و همکاری و ارتباط متقابل بین شما و مسئولین مدرسه نقش بسیار مهمی در کمک به فرزند شما در داشتن یک تجربه موفق در زندگی اجتماعی او در مدرسه بر عهده خواهد داشت.
مسئولان مدرسه خصوصا معلمان فرزند شما باید از زمانهایی که در آن احتمال بروز افت قندخون بیشتر می باشد ( یعنی قبل از نهار و بعد از ورزش) اطلاع دقیق داشته باشند و بتوانند در صورت مشاهده علایم افت قندخون بسرعت اقدامات لازم را انجام دهند. در این موقع معمولا لازم است تا شما از قبل مواد غذایی لازم جهت درمان افت قندخون را به مقدار لازم در اختیار مسئولان قرار داده باشید.
در صورتیکه فرزندتان در طول زمان حضور در مدرسه نیازمند انجام آزمایش قندخون و یا تزریق انسولین است شما باید از قبل در این زمینه با مدیر مدرسه صحبت کرده، وسائل لازم برای این منظور را در اختیار وی بگذارید. وجود اتاقی که فرزند شما بتواند در آن براحتی و بدون مزاحمت به تزریق انسولین و یا آزمایش قندخون خود بپردازد بسیار مهم است.

The post سخنی با والدین کودکان دیابتی appeared first on پرتال کلینیک تخصصی دیابت پارسیان.

The post دیابت و دخانیات appeared first on پرتال کلینیک تخصصی دیابت پارسیان.

                     

The post دیابت و مدرسه appeared first on پرتال کلینیک تخصصی دیابت پارسیان.